Is er een verband tussen hormonen en dementierisico?
Er zijn stevige aanwijzingen dat schildklierhormonen, geslachtshormonen en stresshormonen alle een rol spelen bij het dementierisico. Het bewijs is het sterkst voor de schildklier: zowel een onderactieve als een licht overactieve schildklier verhoogt het risico, ook bij behandeling. Bij mannen zijn hogere vrije testosteronwaarden gekoppeld aan minder dementie, en bij vrouwen is het moment van starten met hormoonvervanging na de overgang bepalend voor of het beschermt of mogelijk schaadt. Omdat het vrijwel uitsluitend om observationele verbanden gaat, kun je hieruit nog geen concrete adviezen over hormoonbehandeling trekken zonder je eigen arts erbij te betrekken.
Schildklierhormonen spelen een duidelijke rol. Mensen met een onderactieve schildklier hebben circa 40% meer kans op dementie dan mensen zonder deze aandoening. Opvallend: dat verhoogde risico blijft bestaan, ook als de schildklierwaarden via medicatie (T4) genormaliseerd zijn. Tegelijkertijd suggereert één grote observationele studie dat wie naast T4 ook het actievere hormoon T3 krijgt, 27 tot 31% minder kans op dementie heeft dan bij T4 alleen. Dit is nog geen bewezen oorzakelijk verband, maar het is een relevante bevinding voor mensen die al behandeld worden voor een onderactieve schildklier. Ook een licht overactieve schildklier zonder duidelijke klachten lijkt het risico te verhogen, met gemiddeld 38% meer kans op dementie in negen grote vervolgstudies met bijna 50.000 mensen.
Bij vrouwen speelt de daling van oestrogeen rond de overgang een mogelijke rol. Vrouwen krijgen twee keer zo vaak de ziekte van Alzheimer als mannen, en er zijn aanwijzingen dat het tijdstip van hormoonvervangingstherapie cruciaal is. Wie kort na de menopauze start, lijkt baat te hebben; wie pas op hogere leeftijd begint of al cognitieve klachten heeft, loopt mogelijk juist meer risico. Genetische aanleg en hart- en vaatgezondheid beïnvloeden dit beeld verder. Een algemeen advies voor alle vrouwen valt op basis van het beschikbare onderzoek niet te geven.
Bij mannen is een hoog niveau van vrij testosteron (het actieve, ongebonden deel) geassocieerd met aanzienlijk minder dementie: 37% minder kans op dementie in het algemeen en zelfs 51% minder kans op Alzheimer, in een studie met ruim 186.000 mannen. Omgekeerd hangt een hoge spiegel van het eiwit dat geslachtshormonen bindt (SHBG) samen met meer kans op dementie, zowel bij mannen als bij vrouwen na de overgang. Dit eiwit maakt testosteron minder beschikbaar voor de hersenen, wat de verhoogde risico's deels kan verklaren. Het gaat om observationele verbanden; of testosteron aanvullen ook beschermt, is nog niet onderzocht.
Stresshormonen bij depressie en vetweefselhormononen bij overgewicht zijn ook in verband gebracht met een hoger dementierisico. Een depressie op jongere of middelbare leeftijd meer dan verdubbelt het risico op latere dementie. Chronisch verhoogde stresshormonen kunnen het geheugencentrum in de hersenen aantasten. Bij overgewicht is de balans van hormonen uit vetweefsel verstoord, maar of die hormonen zelf de oorzaak zijn of meelopen met andere risicofactoren, is nog onduidelijk. Tot slot laten diabetesmedicijnen zoals SGLT2-remmers en de GLP-1-agonist dulaglutide vooralsnog geen significant verschil in dementierisico zien ten opzichte van elkaar; of nieuwere middelen in die klasse dat wel doen, is nog onbekend.
Bevindingen zijn gebaseerd op observationele en retrospectieve cohortstudies en meta-analyses. Geen van de verbanden is bewezen oorzakelijk; oorzakelijkheid is voor de meeste exposures niet aangetoond. De sterkste onderbouwing geldt voor de schildklier-dementieverbanden (grote cohorten, meta-analyses). De testosteron- en SHBG-gegevens komen uit één grote UK Biobank-studie. Het oestrogeenonderzoek is consistent gemengd. Leptine/adiponectine en glucocorticoïden zijn alleen epidemiologisch onderbouwd.
Bepalen je hormonen mee hoe snel je veroudert?
Hormonen beïnvloeden veroudering wel degelijk, maar sturen het niet volledig. Vetverdeling, spiermassa en ontstekingsprocessen hangen alle samen met hormonale veranderingen die je kunt laten controleren en deels aanpakken.
Kunnen hormonen verklaren waarom vrouwen gemiddeld langer leven dan mannen?
Geslachtshormonen dragen waarschijnlijk bij aan de langere levensduur van vrouwen, maar ze verklaren het verschil niet volledig. Sociale factoren tellen ook mee, en de hormonale bescherming heeft een duidelijke keerzijde na de menopauze.
Welke rol spelen hormonen bij psychische klachten?
Hormonen, en cortisol in het bijzonder, spelen bij een deel van de psychische klachten een aanwijsbare rol, maar de psychiatrie kan dit niet zomaar als universele verklaring gebruiken. Laat je hormoonspiegels meten als je vermoedt dat stress of hormonale ontregeling bij jouw klachten meespeelt, en bespreek dat gericht met je arts.
Hebben mannelijke hormonen invloed op hoe snel mannen verouderen?
Dalend testosteron versnelt meetbare veroudering van spieren, botten en seksuele functie, maar voor stemming en huid zijn de verbanden veel minder zeker. Testosteronsuppletie kan sommige klachten verlichten, maar bespreek het risicoprofiel altijd met je arts voordat je ermee begint.
Is er een verband tussen depressie en een hoger risico op dementie?
Onderzoek laat zien dat mensen met een depressie ruwweg twee keer zoveel kans hebben op dementie later in het leven. Die samenhang is stevig en in meerdere grote studies bevestigd. Of depressie de directe oorzaak is of dat beide aandoeningen een gemeenschappelijke hersenachtergrond delen, is nog onduidelijk.
Verhoogt een tekort aan lithium het risico op dementie?
Onderzoek laat zien dat lithiumgebruik samenhangt met minder dementie, en bij vroege geheugenklachten zijn er eerste aanwijzingen dat het cognitieve achteruitgang vertraagt. Of dat ook geldt bij gevorderde dementie is nog onduidelijk.