Heeft een NAD-infuus (IV drip) zin?

NAD-infusen worden aangeboden in klinieken als anti-aging- of welzijnsbehandeling, maar er is geen enkele gerandomiseerde gecontroleerde studie die dit gebruik ondersteunt. Een systematische review vond slechts één kleine, niet-gerandomiseerde studie naar IV-toegediend NMN, en die leverde alleen kortetermijn veiligheids- en bloedwaardegegevens op. Over daadwerkelijke gezondheidseffecten viel niets te concluderen.

Orale NAD-supplementen (zoals NMN) zijn op het biochemische vlak beter onderzocht. In 28 gerandomiseerde studies verhoogden orale varianten aantoonbaar de NAD-gerelateerde stofwisselingsproducten in bloed en cellen, en ze werden goed verdragen. Maar ook hier geldt: die stijging in bloedwaarden leidde nog niet tot duidelijke, meetbare voordelen op energie, bloedvaten, stofwisseling of andere uitkomsten die er voor jou toe doen. Biochemische activiteit is iets anders dan een tastbaar gezondheidseffect.

Bij de ziekte van Parkinson is een klein dubbelblind onderzoek gedaan met IV NADH (een verwante stof). Vijf patiënten kregen het middel, vier kregen een placebo. Er was een lichte verbetering zichtbaar op de Parkinson-beoordelingsschaal, maar die was ook aanwezig in de placebogroep en statistisch niet significant. De studie was veel te klein om conclusies aan te verbinden.

Een NAD-infuus kost vaak honderden euro's per sessie. Gezien het volledige ontbreken van klinisch bewijs voor effectiviteit, is er op dit moment geen wetenschappelijke rechtvaardiging voor die uitgave, zeker niet als anti-aging- of welzijnsbehandeling.