Kan ik mijn risico op Alzheimer testen met een bloedtest (p-tau217)?

Bij mensen met geheugenklachten laat de p-tau217-bloedtest indrukwekkende getallen zien. Huisartsen diagnosticeren Alzheimer correct in ongeveer 61% van de gevallen, en geheugenpoli-specialisten komen uit op 73%. Met de p-tau217-test steeg de nauwkeurigheid in beide groepen naar 88-92%. Dat is een flinke sprong, ook voor specialisten.

De test meet een specifieke eiwitfragment in je bloed dat samenhangt met de eiwitophopingen in de hersenen die kenmerkend zijn voor Alzheimer. Hoe nauwkeurig? In studies die de bloedtest vergeleken met een hersenscan of een ruggenmergprik scoorde de test een nauwkeurigheid van 0.963 tot 0.974 op een schaal van 0 tot 1. Dat is vergelijkbaar met wat je via een ruggenmergprik kunt meten, een test die pijnlijker en duurder is.

Toch geldt een belangrijke kanttekening. De Alzheimer's Association-richtlijn uit 2025 stelt dat een bloedtest een hersenvloeistoftest of PET-scan alleen mag vervangen als hij minstens 90% sensitiviteit én specificiteit haalt. Veel commercieel verkrijgbare tests halen die drempel nog niet. En zelfs een test die dat wel haalt, vervangt nooit een volledig klinisch onderzoek door een arts.

Voor mensen zonder klachten, of als zelftest via internet, is dit onderzoek niet bedoeld. De studies zijn gedaan bij mensen die zich meldden met cognitieve klachten, niet bij gezonde mensen die preventief willen testen. Er is ook een praktisch onderscheid: p-tau217 presteert beter dan andere vergelijkbare markers bij het onderscheiden van Alzheimer van andere hersenziekten als frontotemporale dementie. Dat onderscheid is belangrijk, omdat een verwisseling van diagnoses echte gevolgen heeft voor behandeling.

Kortom: de bloedtest heeft een stevige wetenschappelijke basis als hulpmiddel bínnen gespecialiseerde geheugenzorg, maar welke specifieke test jouw arts inzet, en of die de kwaliteitsdrempel haalt, vraag je het best na bij je neuroloog of geheugenpoli.