Helpt magnesium tegen insulineresistentie?

Magnesium speelt een directe rol in de manier waarop het lichaam insuline verwerkt. Het mineraal is nodig voor een enzym (tyrosinekinase) dat de insulinereceptor op cellen activeert. Zonder voldoende magnesium in de cel werkt die receptor minder goed, nemen cellen minder glucose op, en verliest het lichaam via de nieren extra magnesium omdat insuline de opname niet meer goed stuurt. Dit levert een zichzelf versterkend probleem op.

Lage magnesiumspiegels in het bloed zijn herhaaldelijk gevonden bij mensen met insulineresistentie en type-2 diabetes. Het is daarbij niet zeker welke kant de oorzaak op gaat: laag magnesium kan de insulinegevoeligheid verminderen, maar omgekeerd kan insulineresistentie zelf ook leiden tot extra magnesiumverlies. Beide routes kunnen tegelijk spelen.

Gerandomiseerde trials laten zien dat magnesiumsupplementen daadwerkelijk kunnen helpen. Een meta-analyse van dubbelblinde proeven toonde bij mensen met diabetes een significante daling van de nuchtere bloedsuiker. Bij mensen met een verhoogd risico op diabetes verbeterde ook de insulinegevoeligheid en scoorden ze beter op een glucosebelastingstest. Een kleine afzonderlijke trial bij veertig vrouwen met polycysteus-ovariumsyndroom vond na twee maanden 250 mg magnesiumoxide per dag een significante daling van insuline en insulineresistentie. Omdat die trial klein was en alleen bij een specifieke groep, is het voorzichtig de bevindingen niet zomaar naar iedereen door te trekken.

Via de voeding magnesium binnenkrijgen lijkt ook gunstig voor bredere metaboolmarkers zoals bloeddruk en triglyceriden. In een grote observationele studie van meer dan 21.000 mensen was een hogere magnesiuminname gelinkt aan een lager risico op ernstige hart- en nieraandoeningen en aan minder sterfte, al bewijst dat op zichzelf geen oorzakelijk verband.