Bryan Johnson's biohacks langs het bewijs

Bryan Johnson geeft naar eigen zeggen meer dan twee miljoen dollar per jaar uit aan zijn lichaam. Rapamycine, CoQ10, antioxidanten, volledige lichaamsscans, vastenprotocollen: zijn Blueprint-protocol is een levend laboratorium. Op Interventies & middelen volgen we systematisch wat werkt en wat niet. Dit is de stand van zaken voor zijn meest besproken biohacks.

Rapamycine: het meest gedurfde experiment

Rapamycine is Johnsons meest controversiële keuze. Bij muizen verlengt het middel de levensduur aantoonbaar; bij mensen zijn eerste signalen licht positief voor het immuunsysteem en de huid. Maar de humane data zijn schaars en de bijwerkingen zijn reëel: meer infecties en verhoogde bloedvetwaarden zijn gedocumenteerde risico's, ook bij lagere doses. Een reguliere arts schrijft het niet voor als anti-verouderingsmiddel, omdat de klinische basis daarvoor ontbreekt. Wat we weten over rapamycine bij mensen is vooralsnog onvoldoende om het gebruik buiten klinisch onderzoek te rechtvaardigen.

CoQ10 en antioxidanten: formulering telt meer dan merk

Johnson slikt ubiquinol, de duurdere vorm van CoQ10. Ubiquinol wordt in kleine studies twee tot drie keer beter opgenomen dan standaard CoQ10, maar een kwalitatieve ubiquinon-softgel haalt in directe vergelijking dezelfde bloedspiegels. Er zijn geen grote studies die aantonen dat ubiquinol beter werkt bij een echte aandoening. Wat de formulering doet met opname is daarmee relevanter dan de keuze voor de duurste variant.

Zijn brede antioxidantenpakket, waaronder vitamine E, is een ander verhaal. Vitamine E werkt aantoonbaar niet voor bescherming van het hart, onderzocht bij bijna een miljoen deelnemers. Voor huid en vruchtbaarheid zijn de signalen zwak en onbevestigd. Vitamine E slikken heeft op dit moment geen duidelijke onderbouwing buiten een specifieke, medisch vastgestelde reden. Curcumine heeft bij specifieke klachten wat aanwijzingen, maar ook dat geldt niet als algemeen anti-verouderingsmiddel.

Vasten en celverjonging: belofte, nog geen bewijs bij mensen

Johnson past tijdgebonden eten toe en verwijst naar celverjonging als motivatie. In dieronderzoek zijn de effecten indrukwekkend: meer stamcellen, herstel van zenuwweefsel, minder versleten cellen. Bij mensen beperkt het bewijs zich tot kleine pilotstudies met biomarkers. Of vasten cellen bij mensen daadwerkelijk verjongt, is nog niet aangetoond in grote, goed opgezette trials. Wat vasten met je cellen doet blijft voorlopig een veelbelovende hypothese.

De full-body scan: meer onrust dan zekerheid

Johnson laat zich frequent volledig scannen. Preventieve full-body MRI bij gezonde mensen vindt regelmatig afwijkingen die waarschijnlijk geen klinische betekenis hebben, maar wel onrust en vervolgonderzoek veroorzaken. Er is geen aangetoond voordeel in de vorm van minder sterfte of betere gezondheidsuitkomsten. Wat een full-body MRI oplevert voor gezonde mensen is op dit moment niet onderbouwd.

Kruiden en supplementen: sint-janskruid als waarschuwing

Wie zoals Johnson een uitgebreid supplementenprotocol volgt, krijgt ook te maken met interacties. Sint-janskruid, door veel biohackers gebruikt als stemmingsbooster, verlaagt de bloedspiegels van tientallen medicijnen doordat de lever die sneller afbreekt. De gevolgen kunnen ernstig zijn: van transplantaatafstoting tot een serotoninesyndroom. Dit is goed gedocumenteerd en geldt als harde contra-indicatie bij medicijngebruik. Het illustreert een breder punt: hoe meer supplementen je combineert, hoe groter de kans op onverwachte wisselwerkingen.

Wat Johnson goed heeft: slaap, beweging en mindset

Niet alles in Johnsons protocol is speculatief. Zijn nadruk op slaaphygiëne en structurele beweging sluit aan bij het sterkst onderbouwde bewijs in de longevity-literatuur. Zijn aandacht voor stemming en mentale structuur is ook niet misplaatst: dankbaarheidsinterventies hebben een redelijk onderbouwd positief effect op stemming en mogelijk op slaap, al is het effect op lichamelijke gezondheid of levensduur te klein om harde uitspraken over te doen.

Wat het protocol je leert over biohacken in het algemeen

Johnsons aanpak laat zien waar longevity-onderzoek staat: diermodellen lopen ver voor op humane trials, biomarkers zeggen nog weinig over harde uitkomsten, en dure varianten presteren zelden beter dan goed geformuleerde basisversies. Dat betekent niet dat niets werkt. Het betekent dat de lat voor bewijs bij mensen anders ligt dan bij muizen, en dat een protocol dat op papier indrukwekkend oogt nog geen garantie is op een langer of gezonder leven.