Heeft vitamine E slikken ergens bewezen nut?

Vitamine E supplementen werken simpelweg niet voor de meest gevreesde ziekten. Negen grote studies met ruim 107.000 deelnemers laten zien dat ze niets doen tegen hart- en vaatziekten, kanker of vroeg overlijden. Alle uitkomsten waren statistisch niet significant. De Amerikaanse Preventive Services Task Force raadt ze op basis hiervan formeel af, met matige zekerheid dat er geen enkel netto voordeel bestaat.

Er is ook een veiligheidssignaal waar je niet omheen kunt. Uit diezelfde grote analyse¹ komt naar voren dat vitamine E mogelijk het risico op een hersenbloeding verhoogt. De precieze omvang is niet gekwantificeerd, maar het signaal is serieus genoeg om bij stil te staan, zeker als je ook bloedverdunners gebruikt.

Bij de ziekte van Alzheimer is één kleine studie gevonden die positieve effecten zag op gedrag en dagelijks functioneren. Maar de deelnemers kregen een combinatieproduct van carotenoïden, omega-3 vetzuren én vitamine E tegelijk. Je kunt dus niet zeggen welk onderdeel het deed. Dit is geen bewijs dat vitamine E op zichzelf helpt bij Alzheimer.

Een tekort aan vitamine E tijdens de zwangerschap hangt samen met slechtere hersenontwikkeling bij het kind. Dat zegt iets over het belang van voldoende inname via voeding, maar het is geen argument om extra supplementen te slikken als je al genoeg binnenkrijgt. Het gaat bovendien om een verband, geen oorzaak-gevolgrelatie.

Voor de huid zijn er bescheiden aanwijzingen, uit een verhalende samenvatting van de literatuur, dat vitamine E mogelijk helpt bij aandoeningen als eczeem en UV-bescherming. Maar de bewijskracht is beperkt, er is geen duidelijke dosering, en harde cijfers ontbreken. Bij een erfelijke nierziekte (ADPKD) geldt hetzelfde: klinisch nut onzeker, suppletie niet aanbevolen.