Het bewijs voor antioxidant-supplementen is ongelijkmatig verdeeld: het hangt sterk af van welke stof, bij welke aandoening en bij welke persoon. Curcumine met piperine en MSM staan het verst in humaan onderzoek, maar ook die studies zijn kleinschalig en deels gefinancierd door commerciële partijen. Voor populaire stoffen als resveratrol en quercetine geldt dat het onderzoek nog grotendeels in het laboratorium en bij dieren zit, zonder vertaling naar vastgesteld klinisch voordeel bij mensen. Wie supplementen overweegt, heeft de meeste houvast aan curcumine met piperine bij diabetes of metabool syndroom, of MSM bij oxidatieve stress, en doet er verstandig aan dit met een arts te bespreken vanwege mogelijke wisselwerkingen met medicijnen.
Antioxidanten beschermen cellen en DNA tegen schade door vrije radicalen. Of supplementen dat effect ook bij mensen waarmaken, verschilt sterk per stof, per aandoening en per persoon. Een hardnekkig technisch probleem is dat laboratoriummetingen van antioxidantactiviteit niet gestandaardiseerd zijn: wat een test aangeeft hoeft niet overeen te komen met wat er in een levend lichaam gebeurt. Dat maakt vergelijken tussen studies lastig en verklaart waarom vroeg reageerbuisonderzoek iets wezenlijk anders is dan wat in klinische studies bij mensen is aangetoond.
Van alle onderzochte stoffen hebben curcumine en MSM de sterkste onderbouwing in humane studies. De combinatie curcumine met piperine verbetert bij mensen met diabetes en metabool syndroom aantoonbaar bloedsuikerwaarden, vetwaarden en antioxidantstatus; piperine verhoogt daarbij de opname van curcumine in het bloed aanzienlijk. Meerdere van deze studies zijn uitgevoerd door auteurs met commerciële banden aan supplementproducenten, wat vraagt om enige terughoudendheid bij de interpretatie van de positieve uitkomsten. MSM (methylsulfonylmethaan) laat in kleinschalige humane studies verbetering zien van oxidatieve stress en wordt beschouwd als veilig tot vier gram per dag. Spirulina toont in zowel dier- als mensenstudies antioxidant- en ontstekingsremmende effecten, al is meer niet altijd beter vanwege een drempeleffect.
Voor melatonine zijn er eerste positieve aanwijzingen uit biologisch en vroeg klinisch onderzoek bij kanker en Alzheimer, maar hard klinisch bewijs voor die indicaties ontbreekt grotendeels. Enkele van die studies komen van auteurs verbonden aan commerciële partijen, wat extra voorzichtigheid rechtvaardigt bij de interpretatie. Daar komen reële veiligheidszorgen bij: bij hoge doses, langdurig gebruik en gebruik bij kinderen zijn de risico's niet verwaarloosbaar.
Polyfenolen zoals resveratrol en quercetine laten in laboratorium- en dierstudies interessante signalen zien op het gebied van verouderingsmechanismen, maar grote klinische studies bij mensen ontbreken nog. Dit zijn vroege onderzoeksbevindingen, geen vastgesteld klinisch voordeel. Ook voor vitamine C, E en selenium bij indicaties als endometriose zijn de aanwijzingen afkomstig uit kleine studies of voorstudies. Voor cognitieve bescherming bij ouderen zijn de resultaten gemengd: van de onderzochte supplementen in die categorie is op basis van de beschikbare studies niet eenduidig aan te wijzen welk specifiek middel het verschil maakt.
Praktisch relevant is tot slot dat antioxidant-supplementen wisselwerkingen kunnen hebben met medicijnen. Wie supplementen overweegt, doet er verstandig aan dit te bespreken met een arts, zeker bij bestaand medicijngebruik of een kwetsbare gezondheid.
Acht claims op basis van reviews en klinische studies (PMID 36235587, 28300758, 35315418, 38140375, 40232392, 36720711, 39408272, 27259333). Geen grote onafhankelijke RCT's of meta-analyses zonder belangenconflict beschikbaar in de aangeleverde bronnen. Meerdere studies hebben commerciële verbanden bij auteurs.