Veroudert iemand met diabetes sneller biologisch?
Ja, diabetes versnelt biologische veroudering merkbaar: het risico op hart- en vaatziekten, dementie en vroege sterfte neemt toe, en bloedsuiker goed onder controle houden is de meest directe manier om dat proces te vertragen.
Diabetes en biologische veroudering versterken elkaar. Mensen met diabetes hebben meer zogeheten senesce cellen in hun weefsels: cellen die gestopt zijn met delen maar schadelijke stoffen blijven uitscheiden. Diezelfde cellen bevorderen insulineresistentie, waardoor de cirkel rond is. Dit patroon lijkt sterk op wat er bij normaal ouder worden ook gebeurt, alleen sneller en heviger.
Grote bevolkingsstudies laten zien hoe stevig de koppeling is. In een onderzoek onder ruim 376.000 mensen hadden biologisch oudere deelnemers 77% meer kans om type 2 diabetes te ontwikkelen dan biologisch jongere mensen van dezelfde kalenderleeftijd. Omgekeerd verloren mensen met diabetes en versnelde biologische veroudering meer dan twee jaar levensverwachting, en was hun risico op een hartinfarct of beroerte 23 tot 62% hoger. De relatie loopt dus twee kanten op: diabetes versnelt je biologische klok, en een verouderd biologisch profiel maakt diabetes erger.
De schade beperkt zich niet tot het hart. Diabetes vergroot ook het risico op cognitieve achteruitgang en dementie, via dezelfde mechanismen die ook bij gewone hersenenveroudering een rol spelen: chronisch hoge bloedsuiker maakt schadelijke bindingsproducten aan en verstoort de insulinesignalering in de hersenen. Bij diabetische oogziekte raken immuuncellen in het netvlies in een verouderde toestand en houden ze een schadelijke ontsteking gaande.
Er is een opvallend gegeven over metformine, het meest voorgeschreven diabetesmiddel. Diabetespatiënten die metformine gebruikten, hadden zelfs een iets lagere sterfte dan mensen zonder diabetes op geen enkel medicijn. Of dat komt doordat metformine ook verouderingsprocessen remt of doordat gezondere patiënten vaker metformine kregen, is met observationeel onderzoek niet te bewijzen. Lopende trials moeten dit uitwijzen.
Tot slot: bij zwangere vrouwen met slecht ingestelde diabetes kunnen hoge bloedsuikers in het embryo celveroudering veroorzaken en aangeboren afwijkingen uitlokken. Dit is voornamelijk aangetoond in muismodellen die de menselijke situatie nabootsen, maar het onderstreept hoe vroeg de biologische effecten van diabetes al beginnen.
Gebaseerd op een grote prospectieve studie (n=376.083), een Brits cohort (n=341.159), meerdere observationele studies en mechanistisch/dieronderzoek. Causaliteit is aannemelijk maar moeilijk definitief vast te stellen; de bidirectionele relatie bemoeilijkt dat extra.