Heeft resveratrol slikken zin tegen ouder worden?
Voor mensen die resveratrol overwegen als middel tegen veroudering: het onderzoek staat nog in de kinderschoenen en biedt vooralsnog geen basis om supplementen aan te raden, ook omdat over langdurige veiligheid bij mensen nauwelijks gegevens beschikbaar zijn.
Resveratrol is een stof die van nature voorkomt in druivenschillen en rode wijn. In laboratoriumonderzoek met gist, wormen en andere eenvoudige organismen verlengt resveratrol de levensduur met gemiddeld 30 tot 60 procent ten opzichte van het maximum in die modellen. Dat klinkt indrukwekkend, maar deze resultaten komen uit organismen met een totaal andere biologie dan mensen, en de stap naar de mens is nog lang niet aangetoond.
De mogelijke werking verloopt via zogenaamde sirtuïnes en autofagie: biologische opruim- en herstelprocessen in cellen die ook bij mensen een rol spelen bij veroudering. In diermodellen activeert resveratrol deze mechanismen herhaaldelijk en betrouwbaar. Onderzoekers bestuderen de stof ook als zogeheten calorierestrictie-mimeticum, een middel dat de gunstige effecten van minder eten zou nabootsen zonder dat je daadwerkelijk minder hoeft te eten. Of dit bij mensen zo werkt, is nog onbekend.
Bij muizen laat resveratrol gunstige effecten zien op hartfunctie, cholesterol en ontstekingswaarden. Maar er is een cruciaal voorbehoud: verbeterde biomarkers zijn niet hetzelfde als langer leven. Muizen die resveratrol kregen, leefden ondanks die verbeterde waarden niet daadwerkelijk langer. Dit ondermijnt een groot deel van het enthousiasme rond dit middel.
Bij mensen is het onderzoek beperkt en grotendeels gebaseerd op dier- en laboratoriumstudies. Een potentieel beschermend effect is beschreven voor hart- en vaatziekten, diabetes type 2, kanker en hersenaandoeningen, maar op basis van de beschikbare mensenstudies kunnen nog geen harde conclusies worden getrokken.
Over de veiligheid van langdurig gebruik van resveratrolsupplementen bij mensen zijn in de gebruikte bronnen geen specifieke gegevens beschikbaar. Bijwerkingen of risico's van chronisch gebruik worden niet besproken. Dat betekent niet dat het veilig is, maar simpelweg dat er onvoldoende data zijn om daar iets over te zeggen. Voorzichtigheid is op zijn plaats.
Bewijs is gebaseerd op 7 claims met PMIDs uit dierstudies, mechanistische reviews en beperkte mensenstudies. Geen grote gerandomiseerde trials bij mensen beschikbaar in deze bronnen. Veiligheidsdata ontbreken.