Heeft glutathion slikken zin, of wordt het in je darm afgebroken?
Oraal glutathion verhoogt meetbaar de spiegels in bloed en cellen, dus volledig zinloos is het niet. Of die stijging ook tastbare gezondheidsvoordelen geeft, is nog niet goed onderzocht.
Glutathion wordt in de darm inderdaad deels afgebroken, maar dat betekent niet dat slikken zinloos is. Een goed opgezette dubbelblinde studie bij 54 gezonde volwassenen liet zien dat zes maanden dagelijks innemen (250 of 1000 mg) de glutathionspiegels in bloed en cellen duidelijk verhoogde. Bij de lage dosis (250 mg) steeg de spiegel in rode bloedcellen en bloed met 17 tot 29%. Bij de hoge dosis (1000 mg) liep de stijging op tot 30 tot 35% in meerdere bloedcellen, en zelfs tot 260% in wangslijmvliescellen. Dat is meetbaar bewijs dat er wél iets in het lichaam terechtkomt.
Het effect verdween bovendien snel zodra mensen stopten: een maand na het staken waren de waarden terug op het beginpunt. Dat gegeven versterkt het idee dat de stijging echt door het supplement werd veroorzaakt, en niet door toeval. Tegelijk daalde de hoeveelheid 'verbruikt' glutathion in het bloed, wat erop wijst dat oxidatieve stress afnam.
Over de praktische betekenis van die hogere spiegels is minder te zeggen. De studie mat ook de activiteit van bepaalde immuuncellen, die bij de hoge dosis meer dan verdubbelde na drie maanden. Maar of dat iets betekent voor hoe je je voelt of hoe gezond je blijft, is uit dit onderzoek niet op te maken.
Voor huidverlichting, een populair gebruik van glutathionsupplementen, is het bewijs nog dunner. Een overzicht van vier kleine studies zag een trend naar minder pigmentatie in zonblootgestelde huid bij 500 mg per dag, maar de onderzoekers noemden de studiekwaliteit te laag voor harde conclusies. Effecten op rimpels en huidstructuur bleven onbewezen.
Of glutathion even goed werkt als andere manieren om de lichaamsvoorraad aan te vullen, zoals via NAC (een bouwstof voor glutathion), is op basis van de beschikbare studies niet te vergelijken. Dat blijft een openstaande vraag.
Alle claims zijn gebaseerd op één RCT (PMID 24791752, n=54) en één systematische review van vier kleine studies (PMID 30895708). Het gaat om beperkt aantal deelnemers en studies; grotere onafhankelijke replicatie ontbreekt.