Doet urolithine A uit granaatappel iets voor je spieren en energie?
UA-supplementen (1000 mg/dag) verbeteren spieruithoudingsvermogen bij oudere volwassenen, maar verhogen de totale energieproductie van de spieren niet aantoonbaar. Als je nieuwsgierig bent of het iets voor jou doet, zijn er voldoende aanwijzingen om het te overwegen, maar verwacht geen wondermiddel.
Urolithine A (UA) is een stof die je darmbacteriën aanmaken uit polyfenolen in granaatappel, bessen en noten. Niet iedereen heeft de juiste darmbacteriën daarvoor, dus hoeveel UA je via voeding binnenkrijgt verschilt sterk per persoon. Een supplement omzeilt dat probleem.
Bij spieruithoudingsvermogen zijn de resultaten het meest overtuigend. In een dubbelblinde studie bij 65-90-jarigen (1000 mg/dag, 4 maanden) konden deelnemers significant meer spiersamentrekkingen aan vóór vermoeidheid, zowel in hand- als beenspieren, vergeleken met placebo. Bij middelbare volwassenen zag een andere gerandomiseerde studie een verbetering van spierkracht van circa 12%, al werd het primaire eindpunt in die studie niet gehaald.
Op energieniveau liggen de resultaten genuanceerder. UA verandert meetbaar iets in de spiercellen: genen die beschadigde energiefabriekjes opruimen worden actiever, en bepaalde bloedwaarden die wijzen op een efficiënter energiemetabolisme dalen. Toch produceren de spieren zelf niet aantoonbaar meer energie: zowel gerandomiseerde studies als een systematische review van vijf studies vonden geen effect op de maximale ATP-aanmaak in de spieren.
Wat UA niet doet: lichaamsgewicht, lichaamssamenstelling en algehele lichamelijke functie verbeterden niet in diezelfde systematische review. Aerobe conditie (zuurstofopname bij inspanning) verbeterde klinisch wel enigszins in één studie, maar het verschil was statistisch niet significant.
Qua veiligheid ziet het er goed uit: in meerdere klinische studies, bij doses tot 1000 mg/dag, waren bijwerkingen mild en kwamen ze niet vaker voor dan bij placebo. Langetermijngegevens bij mensen ontbreken nog, dus hoe het uitpakt over jaren is onbekend.
Gebaseerd op meerdere gerandomiseerde placebogecontroleerde studies en een systematische review van vijf studies (totaal circa 250 deelnemers). Studiepopulaties: middelbare en oudere volwassenen (65-90 jaar). Langetermijnstudies ontbreken. Dier- en labonderzoek bij Duchenne spierdystrofie is nog niet vertaald naar humane trials.