Uitstelgedrag in het brein veranderd met stroom

Onderzoekers voerden een dubbelblind, gerandomiseerd en placebogecontroleerd onderzoek uit bij volwassenen met chronisch uitstelgedrag. Zeven sessies met zogeheten HD-tDCS (hoog-definitie transcraniële gelijkstroomstimulatie) werden gericht op de linker dorsolaterale prefrontale cortex, een hersengebied dat betrokken is bij planning, zelfsturing en het inschatten van toekomstige beloningen.

De studie, gepubliceerd in eLife, gebruikte een intensieve dagboekmethode om uitstelgedrag in het echte leven te volgen, niet alleen in een laboratoriumtaak. Dat is een belangrijke methodologische stap: de meeste neurostimulatie-studies meten alleen gedrag vlak na de sessies, in een gecontroleerde omgeving.

Het gaat niet om minder tegenzin

Opvallend was hoe het effect tot stand kwam. De mediatieanalyse liet zien dat de stimulatie niet werkte door taken minder vervelend te maken. De verbetering werd verklaard door een toename in de verwachte waarde van het positieve resultaat: mensen zagen de beloning van voltooiing sterker. De tegenzin tegen de taak zelf veranderde niet significant.

Wat dit betekent voor veroudering

Uitstelgedrag neemt bij sommige mensen toe met de leeftijd, samen met veranderingen in de prefrontale cortex, het hersengebied dat het meest kwetsbaar is voor veroudering. Of neurostimulatie hier op lange termijn een rol kan spelen bij het behoud van executieve functies, is een open vraag. De onderzoekers benadrukken dat het resultaat met zes maanden follow-up robuust is, maar dat grotere studies nodig zijn. Het effect gold voor mensen met chronisch uitstelgedrag, niet voor de algemene bevolking.

Lees het originele artikel