Werkt rozemarijnolie echt voor je haargroei?
Rozemarijnolie heeft in één studie een vergelijkbaar effect als minoxidil 2% laten zien, maar dermatologen raden het voorlopig niet aan als volwaardig alternatief; wie van haarverlies last heeft, doet er verstandig aan dit met een arts te bespreken voordat je zelfstandig aan de slag gaat.
Rozemarijnolie heeft in één gerandomiseerde studie bij 100 mensen met erfelijk haarverlies na zes maanden hetzelfde aantal nieuwe haren opgeleverd als minoxidil 2%, het bekende haargroeilotion. Na drie maanden was er in beide groepen nog geen verschil te zien. Dat is een opvallend resultaat, maar het gaat om één studie, en die legt de lat niet hoger dan minoxidil, het al decennia beschikbare middel.
Eén studie is niet genoeg om een middel aan te bevelen. Een systematische review van elf klinische onderzoeken concludeert dat rozemarijnolie 'mogelijk overwogen kan worden', maar noemt de bewijskracht uitdrukkelijk beperkt. Een netwerk-meta-analyse bevestigde dat rozemarijnolie minder goed scoort dan de erkende middelen zoals dutasteride, finasteride en minoxidil. En een Canadees panel van elf dermatologen zette rozemarijnolie expliciet op de lijst van niet-aanbevolen behandelingen voor erfelijk haarverlies, samen met cafeïne en andere kruidenformuleringen.
De stof in rozemarijn die theoretisch werkzaam is, carnosinezuur, remt mogelijk het enzym dat testosteron omzet in een haargroei-remmende stof. Het heeft ook antioxidatieve en ontstekingsremmende eigenschappen. Maar dit zijn bevindingen uit laboratoriumonderzoek en mechanistische modellen, geen klinische resultaten bij mensen. Bovendien lost carnosinezuur slecht op en is het instabiel, wat het moeilijk maakt in een product te verwerken.
Een bijwerking om te weten: in de gerandomiseerde studie kregen zowel de rozemarijn- als de minoxidilgebruikers vaker hoofdhuidjeuk dan voor de behandeling. Bij minoxidil was die jeuk frequenter dan bij rozemarijn, maar helemaal zonder ongemak is rozemarijnolie niet.
Rozemarijnolie is populair op sociale media, maar een review van haarverliesadviezen op dat soort platforms concludeert dat mensen deze middelen doorgaans buiten medisch toezicht gebruiken en dat de wetenschappelijke onderbouwing van zulke claims kritisch bekeken moet worden.
Bewijs is gebaseerd op één gerandomiseerde studie (n=100), twee systematische reviews, meerdere narratieve reviews en één Delphi-consensuspanel. Geen grote onafhankelijke RCT's beschikbaar.