Welke supplementen kun je beter niet met bloedverdunners combineren?

Vitamine K is de meest concrete wisselwerking: omdat warfarine zijn werking ontleent aan het blokkeren van vitamine K, kan een vitamine K-supplement het bloedverdunnend effect direct en significant verminderen. Schommelende inname maakt de dosering moeilijker te reguleren. Dit is een goed begrepen, oorzakelijk verband.

Sint-janskruid valt in een andere categorie dan de meeste kruiden: het versnelt de afbraak van bloedverdunners in de lever. Dat geldt voor warfarine, maar ook voor nieuwere middelen zoals dabigatran en rivaroxaban. De bloedspiegels dalen daardoor, en het risico op een trombose neemt toe. Dit is het best gedocumenteerde kruidenrisico bij mensen die bloedverdunners gebruiken.

Ginkgo biloba staat al langere tijd op de radar vanwege gevallenbeschrijvingen van bloedingscomplicaties. Die traden soms al op zonder bloedverdunner erbij; de combinatie wordt daardoor extra riskant geacht. Vergelijkbare gevallenbeschrijvingen bestaan voor dong quai (een kruid met oestrogeenachtige werking dat het effect van warfarine lijkt te versterken) en voor paardenkastanje-extract. Ginseng heeft meldingen in beide richtingen: het lijkt soms het antistollingseffect te versterken, soms te verzwakken.

Vitamine E in supplementvorm wordt door deskundigen ook als aandachtspunt genoemd bij gebruik van bloedverdunners, al is het bewijs daarvoor minder uitgewerkt. Cranberrysap leek op basis van gevallenmeldingen verdacht, maar formele onderzoeken vonden geen effect; de klinische betekenis is daarmee onduidelijk.

Wat de meeste supplementen gemeen hebben: het bewijs komt grotendeels uit gevallenbeschrijvingen, niet uit gecontroleerde studies bij mensen. Maar dat maakt het risico niet kleiner, want gevallenbeschrijvingen gaan juist over mensen bij wie het misging. Schat een op de drie mensen die bloedverdunners slikt gebruikt ook supplementen of kruidenpreparaten. Meld dit altijd aan je apotheker of arts, ook bij 'natuurlijke' producten.