Hoe gevaarlijk is een vette lever (leververvetting)?

Een vette lever, ook wel MASLD of NAFLD genoemd, is een van de meest voorkomende chronische leveraandoeningen: meer dan een kwart van alle volwassenen heeft er last van. De meeste mensen weten dat niet, want klachten zijn er nauwelijks. Soms wat vermoeidheid of een vol gevoel in de buik, maar meestal ontdek je het pas bij toeval, via bloedonderzoek of een echo.

De grootste bedreiging komt niet van de lever zelf, maar van het hart. Meerdere grote studies laten zien dat hart- en vaatziekten de voornaamste doodsoorzaak zijn bij mensen met een vette lever. Dat risico is verhoogd, ook los van klassieke risicofactoren zoals hoge bloeddruk of hoog cholesterol. Hartritmestoornissen en een verzwakte hartspier komen ook vaker voor. Je hart verdient dus minstens zoveel aandacht als je lever.

Ernstige levercomplicaties zijn minder vaak het probleem. Slechts 3 tot 5 procent ontwikkelt uiteindelijk cirrose, littekenweefsel in de lever, en dat duurt doorgaans meer dan twintig jaar. Cirrose kan in zeldzame gevallen uitlopen op leverkanker. De meeste mensen met een vette lever bereiken dat stadium nooit.

Of jij tot die kleine groep behoort die wél problemen krijgt, hangt af van meerdere factoren: insulineresistentie, ongezonde voeding, een verstoord darmmicrobioom en erfelijke aanleg. Buikvet speelt een grote rol. Tot tachtig procent van de mensen met leververvetting heeft overgewicht. Vet rond de organen geeft schadelijke vetzuren en ontstekingsstoffen rechtstreeks af aan de lever.

Er zijn geen goedgekeurde medicijnen voor een vette lever; middelen in ontwikkeling hadden slechts een bescheiden effect. De behandeling draait volledig om leefstijl: gezonder eten, afvallen en meer bewegen. Goed nieuws: wie gewicht verliest en buikvet vermindert, pakt daarmee tegelijk het lever- én het hartrisico aan^{1,2,3,4,5,6,7}.