Taurine daalt met veroudering en remt meerdere verouderingsmechanismen in diermodellen overtuigend. Of suppletie ook bij mensen veroudering vertraagt, is niet bewezen: klinische trials ontbreken nog.
Taurine is een stof die van nature in het lichaam voorkomt en die aantoonbaar daalt naarmate mensen, muizen en apen ouder worden. Die daling is over meerdere diersoorten consistent waargenomen (PMID 37289866). Bij mensen gaan lagere taurinespiegels in het bloed samen met meer leeftijdsgerelateerde aandoeningen, al is dit een associatie en geen bewijs van oorzakelijkheid. Opvallend is ook dat lichaamsbeweging de taurinespiegels tijdelijk verhoogt, wat zou kunnen verklaren waarom beweging gezond houdt.
In dierexperimenten, met name bij muizen en apen, leverde taurine-suppletie indrukwekkende resultaten op: langere gezonde levensduur (healthspan), en bij muizen ook een langere totale levensduur. Op celniveau werden meerdere verouderingsmechanismen afgeremd: minder cellulaire veroudering (senescentie), minder mitochondriale disfunctie, minder DNA-schade en minder chronische laaggradige ontsteking (inflammaging) (PMID 37289866). Dit maakt de biologische aannemelijkheid groot.
Er zijn echter nog géén klinische trials bij mensen die aantonen dat taurine-suppletie veroudering vertraagt of de levensduur verlengt. De onderzoekers achter het grootste overzicht (PMID 37289866) stellen dit expliciet. Alle menselijke data zijn op dit moment observationeel of associatief. Een theoretisch kader beschrijft taurine als een soort 'conditionele vitamine': bij een tekort schakelt het lichaam over op overlevingsmodus ten koste van onderhoud en bescherming, maar dit blijft een hypothese (PMID 30322941).
De situatie bij mensen bevat ook een complicerende bevinding: oudere volwassenen mét chronische aandoeningen hadden juist een hogere taurineproductie in het lichaam, en hogere productie hing samen met slechtere cognitieve prestaties (PMID 39423760). Dit betekent waarschijnlijk een compensatoire reactie van het lichaam op ziekte, en het is geen bewijs dat taurine zelf schadelijk is, maar het laat zien dat de relatie tussen taurine en veroudering bij mensen complexer is dan bij dieren. Voorzichtigheid bij het vertalen van dierresultaten naar de mens is dus op zijn plaats.
Op het gebied van Alzheimer werd ontdekt dat de taurinetransporter (SLC6A6) in cellen van Alzheimerpatiënten bijna driemaal minder actief was dan bij gezonde leeftijdsgenoten (PMID 40631607). Dit is een interessante aanwijzing, maar klinisch bewijs over suppletie ontbreekt. Samenvattend: het bewijs uit diermodellen is redelijk sterk en mechanistisch onderbouwd, maar voor mensen geldt dat definitief bewijs uit gerandomiseerde trials nog ontbreekt.
Alle claims zijn afkomstig uit één centraal onderzoeksartikel (PMID 37289866) aangevuld met enkele observationele en mechanistische studies (PMID 30322941, 39423760, 40631607, 39627462, 35008991, 39181037). Er zijn geen gerandomiseerde trials bij mensen beschikbaar die veroudering of levensduur als primair eindpunt hebben onderzocht. Het bewijs voor mensen is daardoor uitsluitend associatief.