Wat is inflammaging?
Inflammaging is een reëel en goed beschreven verouderingsmechanisme, maar het onderzoek hiernaar staat nog in de kinderschoenen als het gaat om het meten ervan en het vertalen naar concrete behandeladviezen; wie risico wil verkleinen, heeft op dit moment de meeste aanwijzingen voor het belang van een vezelrijk eetpatroon met inuline en resistente zetmeel.
Inflammaging is een chronische, laaggradige ontsteking die zich langzaam opbouwt met het verouderen en lange tijd geen merkbare klachten geeft. Toch drijft deze stille ontsteking het biologische verouderingsproces aan en verhoogt ze bij ouderen het risico op ziekte en vroeg overlijden. De term is een samentrekking van 'inflammation' en 'aging' en wordt beschouwd als een van de centrale mechanismen achter biologisch verouderen.
Een belangrijke motor achter inflammaging is het tekortschieten van autofagie: het systeem waarmee cellen hun eigen beschadigde bestanddelen opruimen. Als dat opruimmechanisme minder goed werkt, hopen beschadigde eiwitten zich op, gaan de mitochondriën slechter functioneren en neemt oxidatieve stress toe. Al deze verstoringen wakkeren de laaggradige ontsteking verder aan, wat een zichzelf versterkende cyclus oplevert.
Inflammaging hangt samen met een verhoogd risico op hart- en vaatziekten, suikerziekte type 2 en kanker, en draagt bij aan sarcopenie, het verlies van spiermassa en spierkracht dat ouderen kwetsbaar en minder mobiel maakt. Daarnaast is er beperkt bewijs dat inflammaging via de veroudering van kraakbeencellen, een proces genaamd chondrosenescence, de ontwikkeling en voortgang van artrose kan versnellen.
Belangrijk om te weten: de precieze oorzakelijke rol van inflammaging bij de meeste ouderdomsziekten is nog niet volledig opgehelderd. De meeste verbanden zijn vooralsnog associatief; inflammaging en deze ziekten komen samen voor, maar het is niet altijd bewezen dat de ontsteking de directe oorzaak is. Bovendien ontbreekt er nog een gestandaardiseerde methode om inflammaging betrouwbaar te meten in de klinische praktijk.
Op het gebied van voeding laten bepaalde vezels enige belofte zien. Inuline en resistente zetmeel laten op korte termijn ontstekingsremmende effecten zien die mogelijk relevant zijn voor inflammaging. Voor andere vezels zoals pectinen, bèta-glucanen en psyllium zijn de resultaten minder overtuigend. Omdat de studies sterk van elkaar verschillen, zijn op basis van het huidige onderzoek nog geen eenduidige voedingsaanbevelingen mogelijk.
Gebaseerd op meerdere reviewartikelen en observationele studies (PMID 27501488, 30287177, 25637957, 31148100, 39861412, 25962896, 40076626, 41361441). Geen gerandomiseerde interventiestudies op harde eindpunten beschikbaar in de aangeleverde bronnen. Causaliteit is voor de meeste uitkomsten aannemelijk maar niet definitief bewezen.