Osteoporose is geen exclusieve vrouwenziekte: mannen zijn verantwoordelijk voor circa 40% van alle osteoporotische botbreuken wereldwijd, en hun prognose na een eerste breuk is slechter dan die van vrouwen. Het onderzoek naar behandeling bij mannen is positief maar minder omvangrijk dan bij vrouwen, en in de praktijk wordt de aandoening bij mannen sterk onderbehandeld.
Wereldwijd is ongeveer 40% van alle botbreuken door osteoporose afkomstig van mannen, en dat aandeel neemt nog toe. Toch heerst de wijdverbreide misvatting dat osteoporose een vrouwenziekte is. Die misvatting heeft reële gevolgen: slechts 1 op de 10 mannen met osteoporose krijgt een adequate behandeling.
Eenmaal een eerste botbreuk opgelopen, lopen mannen het er zelfs slechter van af dan vrouwen. Zowel het risico op een volgende breuk als het risico op overlijden na zo'n eerste breuk is bij mannen groter. Dit maakt vroegtijdige herkenning en behandeling bij mannen niet minder, maar eerder urgenter dan bij vrouwen.
Bij mannen heeft tot de helft van alle osteoporosegevallen een aanwijsbare onderliggende oorzaak. De drie meest voorkomende zijn een tekort aan testosteron (hypogonadisme), overmatig alcoholgebruik en langdurig gebruik van corticosteroïden, de ontstekingsremmers die bij aandoeningen zoals astma, reuma of darmziekten worden voorgeschreven. Wie een van deze risicofactoren heeft, doet er verstandig aan de botgezondheid te laten controleren, ook als hij nog geen breuk heeft gehad.
Over routinescreening bij mannen zonder klachten bestaat geen internationale consensus. De Bone Health and Osteoporosis Foundation adviseert een botdichtheidsmeting vanaf 70 jaar, of eerder bij risicofactoren. De Amerikaanse Preventive Services Task Force vond echter onvoldoende bewijs om screening bij alle mannen aan te bevelen. Wie risicofactoren heeft, zoals de hierboven genoemde, komt wel in aanmerking voor gerichte opsporing.
Als behandeling worden bisfosfonaten ook bij mannen ingezet. Deze medicijnen verlagen het risico op wervelkolomfracturen. Het bewijs hiervoor is positief, maar minder uitgebreid dan bij vrouwen: de klinische onderzoeken bij mannen hadden minder deelnemers en liepen over kortere perioden. Bij mannen met een vastgesteld testosterontekort kan testosteronvervanging de botdichtheid verbeteren, maar alleen als er een duidelijke medische indicatie voor bestaat.
Alle claims zijn gebaseerd op één primaire bron (PMID 36382763), aangevuld met twee studies over screening (PMID 36920813, 32773051) en twee over bisfosfonaten (PMID 28492856, 12424871). Het betreft overwegend observationeel en richtlijnmatig onderzoek; voor behandeling bij mannen zijn de RCT-data beperkter dan bij vrouwen.