Hoe laat je je hormoonwaarden testen tijdens de perimenopauze?

Tijdens de perimenopauze veranderen hormonen op een verrassend onregelmatige manier. Estradiol (het vrouwelijk geslachtshormoon) is juist paradoxaal verhoogd, terwijl progesteron verlaagd is. FSH (follikelstimulerend hormoon) stijgt. Die combinatie maakt het lastig om een momentopname goed te interpreteren: één meting zegt weinig.

De meest praktische keuze is AMH (anti-Mülleriaanhormoon), een stof die de eierstokken aanmaken. Het voordeel: je hoeft geen specifieke dag van je cyclus af te wachten. Naarmate de menopauze dichterbij komt, wordt de AMH-waarde preciezer als voorspeller. Maar let op: bij vrouwen die nog een eind van de menopauze af zitten, lopen de onzekerheidsmarges op tot twee tot twaalf jaar. AMH zegt dus iets over de eierstokreserve, niet over wanneer je precies in de overgang raakt.

Een alternatief is FSH gemeten op dag drie van je cyclus. Dat wordt al lang gebruikt, maar is minder nauwkeurig dan AMH voor het beoordelen van de eierstokfunctie. Een verhoogd FSH boven 22,3 mIU/ml geeft wel een signaal, vergelijkbaar met een niet-meetbaar AMH, bij de diagnose van een vroege overgang.

Heb je een familiegeschiedenis van een vroege menopauze, dan kan een extreem laag of niet-meetbaar AMH wijzen op vroegtijdige uitval van de eierstokken. Bespreek dat dan met je arts.

Pas op met zelftesten die je online kunt kopen. Van de websites die AMH-testen verkopen, beweert 74% dat de uitslag iets zegt over je kans om zwanger te worden. Dat klopt niet: vier grotere studies laten zien dat vrouwen met een laag AMH (onder 0,7 ng/ml) vergelijkbare zwangerschapskansen hebben als vrouwen met een normaal AMH. Zo'n zelftest kan onnodig ongerust maken of juist valse geruststelling geven. Daarnaast kunnen uitslagen tussen laboratoria onderling verschillen, omdat meetmethoden nog niet overal gelijk zijn. Laat uitslagen daarom altijd door een arts begeleiden.