Welke supplementen helpen ouderen écht?
Supplementen worden aan ouderen verkocht als een snelweg naar betere gezondheid. Maar voor wie geen tekort heeft, kopen de meeste supplementen niets. Er zijn uitzonderingen.
Een analyse van het bewijs voor supplementgebruik bij ouderen concludeert dat de meeste producten nutteloos zijn bij mensen zonder specifiek tekort. De onderzoekers noemen twee duidelijke uitzonderingen: vitamine B12 en vitamine D. Beide komen regelmatig te laag voor bij oudere volwassenen, en aanvulling bij een bewezen tekort heeft meetbare gezondheidseffecten. Zonder tekort is het voordeel minimaal of afwezig.
Vitamine B12 wordt slechter opgenomen naarmate de maag met leeftijd minder maagzuur aanmaakt. Dat maakt een tekort bij ouderen niet ongewoon, zeker bij mensen die weinig dierlijke producten eten. Vitamine D heeft een aparte positie: de huid maakt het aan via zonlicht, maar ouderen brengen vaak minder tijd buiten door en de aanmaak neemt biologisch af met de leeftijd.
Eiwit als onderschat voedingsstof
De analyse wijst eiwit aan als waarschijnlijk de meest onderschatte voedingsstof voor ouderen. Met het ouder worden neemt de spiermassa af, een proces dat sarcopenie heet. Voldoende eiwitinname helpt dat te vertragen. Toch eten veel ouderen onvoldoende eiwit, soms omdat de eetlust afneemt, soms door gewoonten die dateren van voor de wetenschappelijke aandacht voor dit onderwerp.
Meer is niet beter
De analyse benadrukt ook de keerzijde. Sommige supplementen kunnen bij hoge doses schadelijk zijn of wisselwerken met veelgebruikte medicijnen bij ouderen, zoals bloedverdunners. Vitamine K bij gebruik van antistollingsmiddelen is een klassiek voorbeeld. De conclusie is pragmatisch: supplementen zijn medische instrumenten, geen voorzorgsmaatregel. Wie gezond eet en geen tekort heeft, boekt met supplementen geen gezondheidswinst.