Krijg je artrose van hardlopen?
Recreatief hardlopen veroorzaakt waarschijnlijk geen artrose en gaat zelfs gepaard met minder artrose dan een zittend leven. Het echte risico zit in eerdere gewrichtsblessures, een hoge BMI en topsportbelasting.
Het idee dat hardlopen artrose veroorzaakt, klopt niet volgens de beschikbare studies. Het overgrote deel van het klinisch onderzoek vindt geen verband tussen hardlopen en kraakbeenafbraak in heup of knie. Overbelastingsblessures aan spieren en pezen kunnen wel optreden, maar kraakbeenschade door hardlopen is niet aangetoond1.
Recreatieve hardlopers hebben zelfs minder artrose dan mensen die helemaal niet sporten. In één vergelijkend onderzoek had 3,5% van de recreatieve lopers heup- of knieartrose, tegenover 10,2% van de niet-sporters. Het verschil was net niet statistisch significant, maar de richting is duidelijk. Wie minder dan 15 jaar loopt, heeft zelfs een significant lagere kans op artrose dan niet-lopers2.
Op topsportniveau ligt het anders. Bij elitelopers lag de prevalentie van heup- en knieartrose op 13,3%, bijna vier keer zo hoog als bij recreatieve lopers. De extreme trainingsbelasting lijkt dus wél een risicosignaal te geven. Maar dit geldt specifiek voor topsport, niet voor de doorsnee hardloper2.
Kilometers, marathons, jaren ervaring en tempo doen er op zichzelf nauwelijks toe. Onder 3804 marathonlopers bleek geen van die trainingskenmerken een significante voorspeller voor artrose. Wél duidelijke risicofactoren: hogere leeftijd, hogere BMI, erfelijke aanleg, en vooral een eerdere knie- of heupblessure of operatie3. Als een gewricht al beschadigd is, kan hardlopen het risico wél verhogen.
Voor de gewone hardloper is de conclusie bemoedigend. Matig hardlopen is waarschijnlijk niet schadelijk voor je gewrichten4,5. Heb je geen voorgeschiedenis van gewrichtsklachten, een gezond gewicht en loop je recreatief? Dan hoef je artrose niet te vrezen. Heb je wél eerder knie- of heupklachten gehad? Bespreek dat dan met een arts of fysiotherapeut voordat je je trainingsbelasting flink opvoert.
Alle claims zijn gebaseerd op associatief onderzoek: cross-sectionele studies, enquêtes en literatuuroverzichten. Er zijn geen gerandomiseerde gecontroleerde studies beschikbaar, dus oorzaak en gevolg zijn niet vastgesteld. Selectiebias speelt mogelijk mee: mensen met gewrichtsklachten stoppen eerder met hardlopen, waardoor de cijfers bij actieve lopers er gunstiger uit kunnen zien dan ze werkelijk zijn.