Is een hartfilmpje via je smartwatch (ECG) zinvol?
Voor het opsporen van atriumfibrilleren kan een smartwatch-ECG zinvol zijn, zeker als aanvulling op medische controle. Voor andere hartkwalen is het bewijs nog te dun.
Voor atriumfibrilleren (AF), een ritmestoornis die beroertes kan veroorzaken, zijn smartwatch-ECG's goed onderzocht. Een meta-analyse vond een gevoeligheid van 93% en een specificiteit van 94%. Dat is indrukwekkend voor een polshorloge1.
In de praktijk wisselt de prestatie flink. Een studie met 201 patiënten testte vijf merken, waaronder Apple Watch 6, Samsung Galaxy Watch 3 en Fitbit Sense. De gevoeligheid liep uiteen van 58% tot 85%, en bij 17 tot 26% van de metingen gaf het algoritme helemaal geen oordeel. Keek een arts die twijfelgevallen na, dan werd 99% alsnog correct beoordeeld. Zonder medische opvolging is zo'n horloge dus een beperkt hulpmiddel2.
Bij ouderen na een beroerte (gemiddelde leeftijd 79 jaar) miste de Fitbit Charge 5 maar liefst 66% van de AF-gevallen automatisch. Maar als hij wél alarm sloeg, klopte dat vrijwel altijd. Een groene melding mag je serieus nemen; geen melding is geen geruststelling3.
Een groot voordeel van een smartwatch is de continue meting. AF treedt soms in korte aanvallen op die een eenmalige meting bij de huisarts mist. De Apple Heart Study en Fitbit Heart Study laten zien dat smartwatches zulke aanvallen vaker opsporen4. Voor andere hartproblemen zoals zuurstoftekort in de hartspier werkt het horloge-ECG nog niet goed genoeg5,6.
Wil je je hartslagvariabiliteit, een maat voor herstel en stress, bijhouden via een Samsung-smartwatch? Doe dat 's nachts. Overdag veroorzaken bewegingen te veel meetfouten. Nachtelijke metingen komen wél goed overeen met een standaardmeting7. En onthoud: een smartwatch signaleert, maar vervangt geen arts en geen gezonde leefgewoonten8.
Gebaseerd op één meta-analyse (PMID 32921618), één prospectieve studie met 201 patiënten (PMID 36858690), één validatiestudie bij beroertepatiënten (PMID 37430546), twee technische reviews (PMID 37562224, 33441002), één validatiestudie met 28 deelnemers (PMID 36480505), twee grote observationele studies (Apple Heart Study en Fitbit Heart Study, samengevat in PMID 39363440) en een reviewopmerking (PMID 35624593). Het bewijs voor AF-detectie is het sterkst; voor andere toepassingen is het dunner.