Helpt GLP-1 je om minder honger te hebben?
GLP-1 dempt honger aantoonbaar, zowel als lichaamseigen hormoon als via medicijnen zoals semaglutide. Bij gebruik van die medicijnen leidt dat gemiddeld tot bijna 11% gewichtsverlies.
GLP-1 is een darmmhormoon dat je lichaam na het eten aanmaakt. In laboratoriumonderzoek, waarbij het hormoon direct in de bloedbaan werd toegediend, aten mensen gemiddeld zo'n 12% minder dan zonder. Hoe hoger de dosis, hoe sterker het effect. Hogere GLP-1-spiegels hingen ook samen met een sterker gevoel van volheid en minder eetlust, al vertaalde dat zich niet altijd direct naar meetbaar minder eten. GLP-1 vertraagt daarnaast de maaglediging, waardoor je langer vol zit.
Hersenscanonderzoek laat zien dat GLP-1 de honger- en verzadigingsgebieden in de hersenen anders beïnvloedt dan het hormoon dat honger oproept. Dit zijn wel verbanden die zijn gemeten, geen bewijs van oorzaak en gevolg.
GLP-1-medicijnen (zoals semaglutide) zetten dit hongerdempende effect praktisch om in gewichtsverlies. Mensen met obesitas vielen gemiddeld bijna 11% af vergeleken met een placebo, en dit effect bleef aanhouden zolang het middel gebruikt werd. Wel werden 17 van de 18 grote studies hierover mede betaald door de fabrikant. Bijwerkingen zoals misselijkheid en maagklachten komen regelmatig voor en leiden bij een deel van de gebruikers tot stoppen. Over ernstige bijwerkingen op de lange termijn is de zekerheid van het bewijs laag.
Voor mensen met eetbuien zijn er eerste aanwijzingen dat GLP-1-medicijnen het aantal en de ernst van eetbuien verminderen. De onderbouwing is echter dun: de beschikbare studies telden samen minder dan 200 deelnemers. Er is geen bewijs dat GLP-1-medicijnen helpen bij depressie of angst. Een ogenschijnlijk positief signaal voor minder zelfmoordgedachten verdween in beter opgezette studies volledig; dit veiligheidspunt is het vermelden waard.
Dit antwoord rust op vijf grote samenvattingen van eerder onderzoek, waaronder een Cochrane-review van bijna 28.000 deelnemers. De onderzoekers beoordeelden het bewijs voor gewichtsverlies en het behalen van 5% gewichtsreductie als van hoge zekerheid. Het bewijs voor bijwerkingen die leiden tot stoppen is van matige zekerheid, en de effecten op ernstige bijwerkingen werden door de auteurs zelf als van zeer lage zekerheid beoordeeld. Het bewijs voor eetbuistoornissen is gebaseerd op slechts 182 deelnemers en is daardoor dun. De bevindingen over de hersenmechanismen komen uit correlatiestudies, geen oorzaak-gevolgonderzoek.
Helpt afvallen om je GLP-1-aanmaak te verbeteren?
Onderzoek laat zien dat gewichtsverlies door dieet of sport je nuchter GLP-1 niet verhoogt; als er al een verandering is, daalt het licht. Een maagomleiding laat wel een duidelijk verbeterde GLP-1-reactie na het eten zien.
Welke voeding verbetert je insulinegevoeligheid?
Voeding kan je insulinegevoeligheid duidelijk verbeteren. Het mediterraan dieet heeft de sterkste onderbouwing, maar ook de timing en volgorde van je maaltijden spelen een aantoonbare rol.
Heeft de volgorde van maaltijden door de dag invloed op je gewicht?
Wanneer je eet, doet er toe: maaltijden vroeg op de dag lijken gunstiger voor je stofwisseling dan laat eten, al verschilt het effect per persoon en is het beste bewijs nog gebaseerd op kortetermijnstudies.
Hoe verlaag je een te hoge HbA1c?
Verschillende middelen verlagen HbA1c aantoonbaar: wekelijkse semaglutide-injectie is het krachtigst onderbouwd, maar ook orale combinaties van empagliflozine of semaglutide bieden goed bewijs. Bespreek met je arts welke optie bij jouw situatie, bijwerkingenprofiel en vergoeding past.
Helpt meer vezels eten tegen een hoge bloedsuiker?
Wateroplosbare vezels uit peulvruchten, groenten en fruit helpen waarschijnlijk bij het verlagen van een hoge bloedsuiker, maar de totale maaltijdsamenstelling telt ook mee. Bij diabetes type 2 en zwangerschapsdiabetes is overleg met een arts altijd nodig.