Tijdgebonden eten helpt mannen langer leven
Eten binnen een vast tijdvenster per dag kan je langer en gezonder laten leven. Maar het effect is niet hetzelfde voor mannen en vrouwen. Bij mannelijke muizen verlengde het de levensduur.
Tijdgebonden eten, in het Engels time-restricted feeding, houdt in dat je alle maaltijden binnen een beperkt aantal uren per dag eet. Het idee is dat je lichaam zo beter aansluit op zijn eigen biologische klok. Onderzoekers testen al jaren of dit ook veroudering kan vertragen.
Een grote studie in het tijdschrift Nature Aging, waarbij meer dan vijfhonderd mannelijke en vrouwelijke muizen werden gevolgd, geeft nu duidelijkheid. De onderzoekers vonden dat tijdgebonden eten de algemene gezondheid verbeterde bij muizen van beide geslachten. Maar de levensduur nam alleen toe bij mannelijke muizen. Bij vrouwtjes was dit effect niet aanwezig.
Wat er biologisch verschilt
Het onderzoek begon vroeg in het leven van de dieren en hield aan tot hun dood. De muizen aten een standaarddieet, maar de mannetjes die alleen binnen een beperkt tijdvenster aten, leefden gemiddeld langer dan de controlegroep. Ze vertoonden ook minder verouderingsgerelateerde achteruitgang in hun organen.
Waarom vrouwtjes niet dezelfde levensduurwinst boekten, is nog niet volledig opgehelderd. Mogelijke verklaringen liggen in hormonale verschillen en in hoe de biologische klok (circadiaan ritme) bij elk geslacht functioneert. Vrouwtjes verbeterden wel op gezondheidsindicatoren, maar die verbeteringen vertaalden zich niet in een langere levensduur.
Gevolgen voor mensen
Tijdgebonden eten is populair als strategie voor gewichtsbeheersing en metabolische gezondheid. Dit onderzoek voegt een nieuwe laag toe: het effect op veroudering verschilt per geslacht. Dat is relevant voor iedereen die intermittent fasting toepast met de hoop op langetermijneffecten. Of de bevindingen bij muizen direct vertaalbaar zijn naar mensen, blijft onzeker. Maar het circadiaan ritme en de werking van het metabolisme zijn bij zoogdieren breed gedeeld mechanismen. De vraag is nu of menselijke studies dezelfde sekseverschillen laten zien.