Werkt mewing echt voor een strakkere kaaklijn?

Mewing is het bewust op het gehemelte drukken van de tong in rust, met als doel een strakkere kaaklijn te krijgen. Dat idee is niet volledig uit de lucht gegrepen: er zijn aanwijzingen dat een chronisch lage tonghouding en mondademhaling via constante druk op kaak- en tandvleesstructuren kunnen bijdragen aan een scheefstaande tandstand en kaakmisvormingen. Maar die aanwijzingen komen uit beperkt en moeilijk te meten onderzoek. Een direct gemeten effect van bewuste tongplaatsing op de kaaklijn bij volwassenen is in de beschikbare studies niet aangetoond.

Het bredere idee achter mewing, namelijk dat een open mondhouding en weinig kauwkracht het gezicht naar beneden laten groeien, komt van één auteur die dit 'craniofaciale dystrofie' noemt. Er is geen klinisch onderzoek dat dit voorstel heeft getoetst. Het gaat om een theoretisch model, niet om bewezen mechanisme.

Wat het onderzoek wél laat zien: tongdruk en lipkracht nemen met de leeftijd duidelijk af. Een observationele studie vergeleek gezonde ouderen (gemiddeld 67 jaar) met jonge volwassenen (gemiddeld 22 jaar) en vond bij ouderen significant lagere tong- en lipkracht, gepaard aan slechtere kauw- en slikfunctie. Dat wijst erop dat de mondspieren verouderen, maar het zegt niets over of je die achteruitgang kunt omkeren met mewing.

Er bestaat wel serieuze therapie gericht op tonghouding en mondspieren: orofaciale myofunctionele therapie. Die therapie, gecombineerd met fysiotherapie voor de nekhouding, verbeterde bij jongeren met een afwijkend slikpatroon de werking van tong, lippen en wangen. Dat is echter slikrevalidatie bij mensen met een aangetoond functioneel probleem, en geen cosmetische behandeling van de kaaklijn. Vergelijk het niet met wat mewing-aanhangers online beloven.