Helpt peptiden in huidverzorging echt iets?

Bij het ouder worden breekt de huid collageen en elastine af, waardoor rimpels en verlies van stevigheid ontstaan. Dat mechanisme is goed begrepen. Peptiden in huidverzorging proberen dit proces te vertragen of om te keren, maar of ze dat ook echt doen als je ze op de huid smeert, is een andere vraag.

Topisch aangebrachte peptiden vallen ruwweg uiteen in vier typen. Signaal-peptiden proberen huidcellen aan te zetten tot meer collageenproductie; dit is in laboratoriumonderzoek aangetoond, maar de stap naar echte verbetering bij mensen is nog niet goed bewezen. Zogenoemde matrikines, peptiden die ontstaan bij afbraak van huideiwitten, kunnen weefselombouw juist bevorderen of verergeren. Reviews wijzen erop dat de werkingsmechanismen slecht begrepen zijn. Een systematische review concludeert bovendien dat voor veel vrij verkrijgbare anti-verouderingsproducten, inclusief peptiden, degelijke klinische data gewoonweg ontbreken.

Een praktisch probleem is dat een peptide pas werkt als het stabiel blijft in de crème, door de huid wordt opgenomen én op de juiste plek actief wordt. Aan die drie voorwaarden tegelijk voldoen is moeilijk, en de meeste producten zijn er niet op getest.

Iets sterker staat het bewijs voor orale collageen-peptiden. Een gerandomiseerde placebogecontroleerde studie zag na vier weken meer collageendichtheid in de huid en na acht weken een betere hydratatie. Die effecten hielden aan tot twaalf weken. Één van de auteurs was echter verbonden aan een collageen-producent, wat de uitkomst vertekend kan hebben. Dit geldt voor die specifieke studie, niet voor het bredere plaatje.

Kortom: er is een biologisch aannemelijke reden waarom peptiden iets zouden kunnen doen, en voor oraal gebruik zijn eerste positieve resultaten zichtbaar. Maar voor peptiden in crèmes en serums ontbreekt sterk klinisch bewijs. Tot er beter opgezet onderzoek is, kun je de claims op de verpakking niet klakkeloos overnemen.