Verzekeraars willen jouw biologische leeftijd weten
Stel: je bent 50, maar je biologische leeftijd is 46. Betaal je dan minder premie? Levensverzekeraars denken er actief over na. Maar de wetenschap is er nog niet klaar voor.
Verouderingsklokken (meetmethoden die schatten hoe oud iemands lichaam biologisch is) wekken grote interesse bij de verzekeringssector. De onderzoekers concluderen dat verouderingsklokken op populatieniveau redelijk werken, maar op individueel niveau nog te onbetrouwbaar zijn voor commercieel gebruik. Twee mensen met dezelfde biologische leeftijd van 46 kunnen toch sterk verschillen in gezondheidsrisico.
Gouden standaard ontbreekt
Het probleem is fundamenteel: biologische leeftijd heeft geen universeel geaccepteerde definitie. Verschillende klokken, gebaseerd op DNA-methylering (chemische aanpassingen aan het DNA die met leeftijd veranderen), eiwitprofielen of bloedwaarden, geven soms sterk uiteenlopende uitkomsten voor dezelfde persoon. Verzekeraars hanteren al eeuwen chronologische leeftijd als maatstaf. Die is eenvoudig, transparant en juridisch houdbaar. Biologische leeftijd is dat nog niet.
Toch is het voor de verzekeringsindustrie een existentiële kwestie. Als longevity-therapieën echt werken en levens structureel verlengen, moeten de sterftetabellen waarop premies zijn gebaseerd volledig worden herzien. Wie de trend als eerste correct inschat, heeft een enorm concurrentievoordeel. Wie dat niet doet, kan ten onder gaan aan verkeerd geprijsde polissen.
Wat klokken wel en niet kunnen
Verouderingsklokken zijn nuttig voor bevolkingsstudies: ze laten zien of een interventie gemiddeld biologische veroudering vertraagt. Maar een individuele schatting, zoals ‘0,7 jaar ouder per jaar’, is voorlopig niet betrouwbaar genoeg om levensverzekeringsbesluiten op te baseren. De klok kan variëren afhankelijk van welke biomarkers worden gemeten, welk weefsel wordt onderzocht en welk algoritme wordt gebruikt.
Voor de longevity-wetenschap is de interesse van verzekeraars zowel een validatie als een aansporing. Als de sector bereid is te investeren in betere klokken, kan dat de ontwikkeling van betrouwbaardere meetinstrumenten versnellen. Maar de lat voor individuele precisie ligt hoog, en die is op dit moment nog niet bereikt.
Zoektermen: DNA-methyleringsklok individuele variatie, biologische leeftijdsmeting validiteit, mortaliteitsrisico biomarkers