Medicijn tegen Alzheimer herstelt ook DNA
Een stof die ooit werd ontwikkeld voor ruggenmergschade blijkt bij muizen ook iets te doen wat tot nu toe geen enkel Alzheimer-medicijn deed: het herstelt beschadigd DNA in hersencellen én dempt tegelijk ontstekingen in het brein.
De meeste Alzheimer-behandelingen richten zich op één doel: het amyloïde-eiwit dat zich ophoopt in de hersenen, of het tau-eiwit dat zenuwvezels beschadigt. KCL-286 werkt anders. De studie laat zien dat het middel meerdere ziekte-processen tegelijk aanpakt. Dat maakt het in theorie interessanter dan de huidige generatie middelen.
DNA-schade als onderschat probleem
In verouderende hersencellen stapelt DNA-schade (breuken en fouten in het genetisch materiaal) zich op. Dat is al langer bekend als kenmerk van Alzheimer, maar het is zelden een directe behandeldoelstelling geweest. KCL-286 lijkt in dit mechanisme in te grijpen. Bij muizen herstelde het middel aangetoonde DNA-schade en verminderde het tegelijk neuro-inflammatie (chronische ontsteking in het zenuwstelsel), een proces dat zenuwcellen verder beschadigt.
Het middel had in muismodellen ook effect op meerdere ziekte-gerelateerde routes tegelijk, zonder uitsluitend op amyloïde of tau te focussen. Dat is opvallend, want de meerderheid van de Alzheimer-geneesmiddelen die in de afgelopen decennia faalden, richtte zich op één enkel doelwit.
Al getest op mensen voor veiligheid
KCL-286 heeft al een eerste menselijke veiligheidsstudie (fase-1-trial) doorlopen voor zijn oorspronkelijke toepassing bij ruggenmergletsel. Dat is relevant: het betekent dat de onderzoekers niet opnieuw helemaal van nul hoeven te beginnen met veiligheidsonderzoek. Ze verwachten daardoor sneller naar een klinische Alzheimer-studie te kunnen doorstromen.
Dat neemt niet weg dat muisstudies zelden rechtstreeks naar mensen vertalen. De effecten die hier zijn gevonden zijn voorlopig en veelbelovend, maar ze zijn nog niet bij mensen aangetoond. Grotere, gecontroleerde klinische studies zijn nodig om te weten of dit middel ook bij patiënten iets uithaalt.
Voor een longevity-perspectief is DNA-herstel in verouderende hersencellen sowieso een interessant mechanisme: DNA-schade geldt als een van de fundamentele kenmerken van cellulaire veroudering, breed gedocumenteerd buiten Alzheimer om.
Wil je zelf meer onderzoek doen?
Zoek bijvoorbeeld op:
- DNA-schade herstelrespons
- neuro-inflammatie Alzheimer
- multi-target neuroprotectie