Verouderde longcellen versnellen twee veelvoorkomende ziekten

Redactie LongevityWatch · 15 augustus 2026 · 2 min · English

Chronische longziekten en stofwisselingsziekten lijken weinig met elkaar te maken te hebben. Maar verouderde cellen die in longen en vetweefsel ophopen, lijken beide te verergeren.

Naarmate mensen ouder worden, hopen beschadigde cellen zich op in weefsels door het hele lichaam. Deze zogenoemde verouderde cellen (senescentie) stoppen met delen maar sterven niet af. In plaats daarvan scheiden ze stoffen uit die ontsteking en littekenvorming in de omgeving aanwakkeren. De onderzoekers beschrijven hoe dit mechanisme een verbindende factor lijkt te zijn tussen chronische longziekten en metabole aandoeningen zoals type 2 diabetes en obesitas.

Chronisch obstructieve longziekte (COPD) en idiopathische longfibrose nemen sterk toe met leeftijd. Datzelfde geldt voor type 2 diabetes en obesitas. Die combinatie bleek in de praktijk ook vaker voor te komen dan toeval verklaart. De hypothese is dat verouderde cellen in beide gevallen een centrale rol spelen: via aanhoudende ontsteking en signalen die littekenweefsel (fibrose) bevorderen, houden ze een vicieuze cirkel in stand.

Senolytica: het opruimen van verouderde cellen

Therapieën die verouderde cellen selectief verwijderen, worden senolytica genoemd. In diermodellen laten ze veelbelovende resultaten zien bij longfibrose. Een kleine menselijke studie bij patiënten met idiopathische longfibrose gaf ook positieve signalen, maar verdere opvolging bleef uit. De reden is grotendeels economisch: voor goedkope of generieke middelen is het moeilijk om de financiering voor grote klinische trials te vinden.

Naast specifieke senolytica noemen de auteurs ook bestaande medicijnen die bijwerkingen hebben op celsenescentie. Sommige middelen die gebruikt worden bij type 2 diabetes blijken ook de ophoping van verouderde cellen te remmen. Of dat bijdraagt aan hun beschermende werking op organen, is nog niet vastgesteld.

Een gedeelde biologische noemer

Het bredere punt is dat senescentie een gedeelde biologische noemer kan zijn voor ziekten die we normaal gesproken apart behandelen. Wie ouder wordt met zowel overgewicht als longproblemen, heeft mogelijk een hogere last van verouderde cellen in meerdere weefsels tegelijk. Behandeling die zich richt op dat onderliggende mechanisme, zou in theorie meerdere aandoeningen tegelijk kunnen aanpakken. Maar de klinische bewijslast is vooralsnog beperkt, en de auteurs zijn duidelijk over wat nog ontbreekt.

Wil je zelf meer onderzoek doen?

Zoek bijvoorbeeld op: