Longevity-boodschap bereikt het publiek nog niet

Verouderingswetenschap heeft in korte tijd enorme stappen gemaakt. Stoffen die verouderde cellen aanpakken, technieken voor gedeeltelijke epigenetische herprogrammering en medicijnen voor metabole controle bevinden zich allemaal in klinische trials. Tegelijkertijd zijn er al commerciële biologische leeftijdstests, klinieken en wearables op de markt die beloften doen zonder gedeelde standaard. Het betoog stelt dat de kloof tussen wetenschap en publiek daardoor groter wordt, niet kleiner.

Het probleem is niet alleen de commerciële wirwar. Het is ook structureel: wetenschappelijke kennis verspreidt zich via ringen, van specialist naar vakgenoot naar geïnteresseerde leek naar het brede publiek. Elke stap vereenvoudigt de kennis verder. De kardiologen leerden in de twintigste eeuw hoe je die vereenvoudiging kunt sturen, met heldere, consistente boodschappen over meet­bare risicofactoren. Denk aan systolische bloeddruk, LDL-cholesterol en rookstatus.

Gedeelde standaarden ontbreken

In de verouderingswetenschap ontbreken die gedeelde meetstandaarden nog. Twee verschillende biologische leeftijdstests kunnen voor dezelfde persoon tot verschillende uitkomsten leiden. Geen van de commerciële aanbieders is verplicht aan te tonen dat de uitkomst reageert op een interventie. Dat maakt het voor een gewone gebruiker onmogelijk te weten wat een getal betekent.

Wat de cardiovasculaire wereld goed deed

De auteur pleit voor een aanpak waarbij de longevity-wereld kiest voor een beperkt aantal gevalideerde biomarkers die ook voor leken begrijpelijk zijn, en waarbij commerciële producten aan minimale transparantie-eisen voldoen. Dat vraagt samenwerking tussen onderzoekers, klinieken en toezichthouders. Het is een commentaarstuk, geen empirisch onderzoek, maar het stelt een reëel probleem aan de orde dat de adoptie van longevity-wetenschap in de weg staat.

Lees het originele artikel