Huidtumoren groeien uit langlevende stamcellen

Stamcellen in de haarfollikel verversen zichzelf zelden. Ze blijven lang op één plek en accumuleren daardoor meer genetische schade over de tijd dan snel delende cellen. Dat maakt ze paradoxaal genoeg een aantrekkelijk vertrekpunt voor kankercellen: ze leven lang genoeg om meerdere mutaties te combineren.

Onderzoekers bestudeerden chemisch geïnduceerde huidtumoren bij muizen en traceerden hun oorsprong via genetische markering. Ze stelden vast dat de tumoren niet afkomstig waren van oppervlakkige huidcellen, maar van stamcellen in het bovenste deel van de haarfollikel. De studie verscheen in Science.

Waarom de locatie er toe doet

Het bovenste deel van de haarfollikel, ook wel de uitpuilende zone (bulge) genoemd, herbergt stamcellen die bij wondherstel en haargroei worden ingezet. Ze zijn normaal goed beschermd en relatief weinig actief. Maar juist die lage activiteit en lange levensduur maakt ze gevoelig voor de accumulatie van mutaties door chemische of andere omgevingsinvloeden.

Voor verouderingsonderzoek is dit mechanisme relevant. Naarmate mensen ouder worden, hopen somatische mutaties (genetische veranderingen in lichaamscellen die niet worden doorgegeven aan nakomelingen) zich op in langlevende cellen. Hoe die mutaties uiteindelijk leiden tot kankercellen, en welke celaanvang dat startpunt vormt, is een centrale vraag in het kanker-verouderingsveld.

Gevolgen voor vroege opsporing

Als huidtumoren structureel afkomstig zijn uit follikelstamcellen, heeft dat consequenties voor vroege opsporing en preventie. Screeningmethoden die gericht zijn op oppervlakkige huidveranderingen missen mogelijk vroege stadia die zich dieper afspelen. Of dit inzicht al direct vertaalt naar nieuwe screeningsstrategieën bij mensen is nog niet duidelijk; de bevindingen zijn voor nu beperkt tot een muismodel.

Lees het originele artikel