Hersenschors laat zien hoe het brein veroudert via MRI
Het brein heeft een herkenbare structuur die verandert met de leeftijd. Nieuwe MRI-data van mensen tussen 5 en 100 jaar oud laten zien hoe die structuur georganiseerd is, en wat dat verandert gedurende het leven.
De buitenste laag van de hersenen, de hersenschors, is niet overal gelijk. De dikte van de schors en de hoeveelheid myeline (een vetachtige stof die zenuwvezels omhult en signalen versnelt) variëren per regio. Onderzoekers vroegen zich af of die variatie een leesbare vingerafdruk vormt van hoe het brein is georganiseerd en hoe het verandert over de levensduur.
Twee gradiënten in de hersenschors
De onderzoekers analyseerden MRI-data van drie grote datasets, samen bestaande uit mensen van 5 tot 100 jaar oud. Ze richtten zich op de visuele schors als testgebied. Ze ontdekten twee gradiënten: gebieden waar de schordikte en de myelinedichtheid in dezelfde richting veranderen, en gebieden waar ze juist van elkaar afwijken.
Die twee gradiënten bleken te voorspellen hoe het visuele systeem is ingedeeld: ze liepen parallel aan bekende functionele gebieden. De gradiënt waarbij beide maten samen oplopen, hield verband met de hiërarchische opbouw van visuele verwerking, van eenvoudige naar complexere informatie. De afwijkende gradiënt wees zelfs op visuele representaties die nog niet eerder beschreven waren.
Verloop door het leven
De twee gradiënten volgden verschillende levenslooppatronen. Dat wil zeggen: ze veranderden op andere momenten en op andere manieren tussen de leeftijd van 5 en 100 jaar. Dit suggereert dat de hersenschors niet uniform veroudert, maar dat verschillende structurele aspecten elk hun eigen tijdsverloop kennen.
De onderzoekers stellen dat architectuurgradiënten een meetbare manier kunnen bieden om de functionele organisatie en de ontwikkeling van het brein te begrijpen, ook in levende mensen via niet-invasieve MRI.
Wil je zelf meer onderzoek doen?
Zoek bijvoorbeeld op:
- corticale architectuurgradiënten MRI levensduur
- myelinisatie hersenschorsveroudering
- visuele cortex cytoarchitectuur