Een bouwsteen van cellen neemt af met de jaren, en je mitochondria betalen de prijs
Mitochondriën, de energiefabriekjes in elke cel, gaan achteruit met het ouder worden. Dat is al decennialang bekend. Minder bekend is waarom precies. Nieuw onderzoek wijst naar een verrassende schuldige: een vetachtige stof die we zelf aanmaken, maar steeds minder goed naarmate we ouder worden.
Fosfatidylcholine is geen huisnaam, maar het is overal in je lichaam aanwezig. Het is een van de meest voorkomende bestanddelen van celmembranen, de dunne laagjes die elke cel omhullen en ook de binnenkant van mitochondriën omgeven. Die membranen zijn niet passieve omhulsels; ze reguleren actief wat er in en uit gaat, hoe eiwitten functioneren en hoe efficiënt energie wordt omgezet. Fosfatidylcholine speelt daarin een centrale rol.
Het nieuwe onderzoek laat zien dat de productie van fosfatidylcholine systematisch afneemt met de leeftijd. En dat heeft gevolgen: wanneer de membranen van mitochondriën veranderen van samenstelling, functioneren deze organen minder goed. Ze produceren minder ATP, de molecule die cellen gebruiken als energiemunt, en maken meer schadelijke bijproducten aan in de vorm van reactieve zuurstofverbindingen (vrije radicalen). Dat is op zichzelf al een verklarend mechanisme voor de brede achteruitgang van cellulaire functie bij veroudering.
Vetten als regisseurs van veroudering
De focus op lipiden, vetten en vetachtige moleculen, als actieve spelers in veroudering is betrekkelijk nieuw. Lang domineerde de genetica het veld: genen die veroudering aansturen, genen die het vertragen. Maar het vetmetabolisme blijkt minstens zo’n invloedrijke rol te spelen. Lipidomics, het systematisch in kaart brengen van alle vetmoleculen in een cel of organisme, heeft de afgelopen jaren aangetoond dat de vetsamenstelling van celmembranen sterk verandert met de leeftijd, en dat die veranderingen functionele gevolgen hebben.
Fosfatidylcholine is daarin bijzonder interessant omdat het niet alleen een structureel onderdeel is van membranen, maar ook een directe voorloper van andere signaalmoleculen. Het is bovendien deels afhankelijk van voeding: choline, een van de bouwstenen, zit onder andere in eieren, lever en peulvruchten. Of voedingssupplementen met choline het leeftijdsgerelateerde verlies kunnen compenseren, is nog niet aangetoond, maar het is een vraag die onderzoekers nu actief onderzoeken.
Een aanknopingspunt voor interventie?
Het identificeren van een specifiek moleculair mechanisme achter mitochondriale achteruitgang is waardevol omdat het concrete aanknopingspunten biedt voor interventie. Als je weet dat de aanmaak van fosfatidylcholine terugloopt, kun je proberen dat proces te ondersteunen, via voeding, via medicijnen, of via genetische manipulatie in modelorganismen. In muisstudies zijn al experimenten gedaan waarbij de fosfolipidesamenstelling van mitochondriën werd gemanipuleerd, met veelbelovende effecten op energiemetabolisme en levensduur. Of mensen er uiteindelijk iets aan hebben, is een vraag die nog jaren van onderzoek vergt.