Bewegen als maatstaf: hoe lang beweeg jij vrij?

Een onderzoeker op het snijvlak van sportgeneeskunde en verouderingswetenschappen stelt voor om bewegingsspanne (in het Engels: movement span) als zelfstandig concept te erkennen. Het artikel, gepubliceerd in het Journal of Sport and Health Science, betoogt dat dit concept iets meet wat levensduur en gezondheidsspan missen.

Bewegingsspanne is de periode in het leven waarin iemand zich met gemak, zelfvertrouwen en aanpassingsvermogen kan bewegen. Het is niet hetzelfde als het hebben van een chronische ziekte of het ontbreken daarvan. Iemand kan officieel gezond zijn maar toch moeite hebben met traplopen, struikelen op ongelijke ondergrond of opstaan zonder steun. Dat verlies gaat soms aan de diagnose van een ziekte vooraf.

Eerder zichtbaar dan ziekte

De auteur betoogt dat achteruitgang in bewegingsvermogen (de zogeheten frailty, of lichamelijke kwetsbaarheid) kan optreden nog voordat iemand een diagnose krijgt. Die achteruitgang is niet alleen het gevolg van ziekte, maar ook van een gebrek aan eisen aan het beweegapparaat. Wie weinig beweegt, verliest sneller de capaciteit om dat te doen.

Interessant is dat in onderzoek naar veroudering bij wormen beweging al lang als maatstaf wordt gebruikt. Hoe actief een worm is, bepaalt of hij als gezond en levend wordt beschouwd. Het voorstel is dus eigenlijk een formalisering van iets wat in de basale verouderingsbiologie al gangbaar is.

Gevolgen voor hoe we veroudering meten

Als bewegingsspanne een erkend concept wordt, verandert dat hoe artsen patiënten beoordelen, hoe volksgezondheidsbeleid wordt geformuleerd, en hoe mensen naar hun eigen veroudering kijken. De vraag is dan niet alleen ‘ben ik ziek?’ maar ook ‘kan ik nog bewegen zoals ik wil?’

Dat is voor een longevity-bril een relevante verschuiving. Gezondheid meten in termen van functioneren in het dagelijks leven sluit beter aan bij wat mensen zelf belangrijk vinden dan een abstracte maatstaf als biologische leeftijd.

Lees het originele artikel