Tijdbeperkt eten verlengt leven van mannelijke muizen
Eten binnen een vast tijdvenster van acht uur per dag verlengde het mediane leven van mannelijke muizen met twaalf procent. Dat blijkt uit een groot nieuw experiment. Maar er is een addertje onder het gras: de muizen aten ook gewoon minder.
Onderzoekers aan de University of Texas volgden ruim vijfhonderd muizen gedurende hun hele leven. De dieren kregen voer aangeboden via geautomatiseerde dispensers, die elke hapje registreerden. Na een aanloopfase werden de muizen verdeeld over drie groepen: een controlegroep met onbeperkt voedsel, een groep met een twaalfuurs eetvenster en een groep met een achtuurse beperking. Alleen ’s nachts mochten ze eten, want muizen zijn nachtdieren. De onderzoekers publiceerden hun bevindingen in Nature Aging.
Caloriebeperking als verklaring
Het achtuurse venster leidde bij mannelijke muizen tot duidelijk minder gewichtstoename, een betere verhouding tussen vet- en spiermassa, en een vertraging van lichamelijke achteruitgang (zogeheten fragiliteit). Vrouwelijke muizen lieten bij het twaalfuurvenster al vergelijkbare voordelen zien, terwijl verdere inperking nauwelijks extra baat bracht.
Maar de resultaten zijn lastig te interpreteren. In elke groep, op de twaalfuurs-vrouwtjes na, aten de muizen minder dan de controlegroep. Dit noemen onderzoekers vrijwillige caloriebeperking. Caloriebeperking is een van de krachtigste bekende methoden om de levensduur van dieren te verlengen. Dat maakt het moeilijk om te bepalen of het tijdvenster zelf het verschil maakt, of de verminderde calorie-inname.
Wat betekent dit voor mensen?
Tijdbeperkt eten (ook wel intermittent fasting of time-restricted eating genoemd) is populair als gezondheidsstrategie. Uit dieronderzoek komen vaak positieve signalen, maar bij mensen zijn de resultaten wisselend. Deze studie voegt een solide datapunt toe over de lange termijn. Voor een longevity-bril is de bevinding dat zelfs een twaalfuurs venster meetbare voordelen heeft voor vrouwtjesmuizen, opmerkelijk: de drempel hoeft niet extreem laag te liggen.
De auteurs benadrukken dat er meer onderzoek nodig is om te achterhalen welke mechanismen verantwoordelijk zijn. Het is vooralsnog onduidelijk of de effecten op de mens van toepassing zijn, en in welke mate ze losstaan van calorie-inname.
Wil je zelf meer onderzoek doen?
Zoek bijvoorbeeld op:
- time-restricted feeding levensduur
- vrijwillige caloriebeperking muizen
- circadiaans ritme voedselinname