T-cellen verouderen door energiegebrek in weefsels

T-cellen zijn witte bloedcellen die infecties en kankercellen herkennen en aanvallen. Bij langdurige blootstelling aan ziekteverwekkers of tumoren raken ze in een toestand van verminderde activiteit, die ‘T-celuitputting’ wordt genoemd. Ze reageren zwakker, produceren minder aanvalsmoleculen en beschermen het lichaam slechter.

Lange tijd werd aangenomen dat dit uitputtingsproces een soort onherstelbare slijtage is. Nieuw inzicht, besproken in de Fight Aging! nieuwsbrief, keert dat beeld deels om. De onderzoekers beschrijven T-celuitputting als een gereguleerde energiebesparende toestand, aangestuurd door het MEK-signaalpad (een eiwitroute die celgroei en stofwisseling reguleert). De cel ‘kiest’ er als het ware voor om minder energie te verbruiken als reactie op aanhoudende activering.

Wat dit zegt over immuunveroudering

Bij veroudering neemt T-celuitputting toe. Het immuunsysteem staat chronisch bloot aan laaggradige prikkels, van oude virussen tot kleine ontstekingshaarden. Als uitputting een energiereactie is in plaats van onherstelbare schade, dan zijn er in theorie manieren om die toestand terug te draaien door de energiehuishouding van de cel te beïnvloeden.

Het MEK-signaalpad is al een doelwit bij bepaalde kankertherapieën. Of remming of modulatie van dit pad ook T-celuitputting kan verminderen bij ouderen, is nog een open vraag. De bevindingen zijn voorlopig en gebaseerd op celbiologisch onderzoek.

Bredere implicaties voor immunotherapie

Bij kankertherapieën zoals checkpoint-remmers probeert men al uitgeputte T-cellen te reactiveren. Als de energiedimensie inderdaad centraal staat, dan kan het combineren van energiestimulerende interventies met bestaande immunotherapieën een nieuwe richting zijn. Dat idee vraagt nog veel experimenteel werk voordat er klinische toepassingen zijn.

Lees het originele artikel