longevitywatch
Onderzoek · Hersenen & geheugen

Peroxisomen bij Alzheimer: betrokken maar niet bewezen oorzaak

Redactie LongevityWatch · 23 oktober 2026 · 1 min · English

Peroxisomen zijn celorganellen die vetten verwerken en schadelijke stoffen afbreken. Er zijn aanwijzingen dat ze bij Alzheimer slechter werken. Maar of die verslechtering ook echt bijdraagt aan de ziekte, is nog lang niet zeker.

Peroxisomen zijn kleine, door een membraan omsloten structuren in cellen. Ze breken bepaalde vetten af, verwerken schadelijke bijproducten van het celmetabolisme en helpen specifieke vetzuren aan te maken die het brein nodig heeft voor zijn membraanopbouw. In hersencellen zijn ze daardoor bijzonder belangrijk.

Wat het bewijs zegt én niet zegt

In hersenweefsel van Alzheimerpatiënten en in diermodellen zijn afwijkingen gevonden in peroxisoomactiviteit. De onderzoekers die dit overzicht schreven, zijn echter voorzichtig. Ze stellen dat de huidige bewijzen peroxisoomstoornis niet aanwijzen als een noodzakelijke, voldoende of universele oorzaak van Alzheimer. De bevindingen zijn consistent, maar correlatie is geen causaliteit.

Wat er precies misgaat: de aanmaak van plasmalogens (een type vetzuur dat belangrijk is voor hersenmembranen) lijkt verminderd. Enzymen in de peroxisomen zijn minder actief. En de communicatie tussen peroxisomen en mitochondriën, de energiefabrieken van de cel, verloopt minder soepel. Al deze processen spelen een rol in hoe hersencellen functioneren. Maar of verstoring ervan Alzheimer uitlokt of er een gevolg van is, of allebei, is niet vastgesteld.

Een potentieel aanknopingspunt voor onderzoek

De auteurs suggereren dat gerichte herstelexperimenten de snelste route zouden zijn naar meer duidelijkheid. Als je de peroxisoomfunctie in hersencellen kunstmatig naar een jeugdiger niveau terugbrengt en dan bekijkt wat er met Alzheimer-kenmerken gebeurt, kun je oorzaak en gevolg beter uit elkaar houden.

Voor nu geldt dit als een wetenschappelijk interessant gebied met onvoldoende bewijs voor sterke conclusies. Stoffen die bekende peroxisoom-gerelateerde routes beïnvloeden, zoals bepaalde PPAR-agonisten (moleculen die vetstofwisselingsprocessen reguleren), worden verkend, maar verkeren nog in een experimentele fase.

Lees het originele artikel

Zoektermen om zelf verder te zoeken: peroxisoom dysfunctie neurodegeneratie, plasmalogeen hersenen Alzheimer, vetzuuroxidatie brein veroudering

Wat zegt het bewijs hierover?
Is er een verband tussen mondbacteriën en de ontwikkeling van alzheimer?
Gerelateerd onderzoek
22 okt
Immuuncellen blokkeren beschadigt minder hersenen bij Alzheimer in muizen
21 okt
Immuuncellen trekken T-cellen aan bij Alzheimer in hersencellen
21 okt
Verouderd brein ruilt geheugen voor overzicht bij mensen
Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte

Elke donderdag het belangrijkste longevity-onderzoek in je inbox, toegespitst op wat jij volgt.