Granaatappelstof herstelt verouderd hartweefsel in lab

De stof heet urolithine A. Je maakt het zelf aan als darmbacteriën bepaalde plantaardige verbindingen (ellagitanninen) afbreken, onder andere uit granaatappels, walnoten en frambozen. Niet iedereen produceert urolithine A even goed: dat hangt af van de samenstelling van je darmmicrobioom. De stof was al bekend als activator van mitofagie, het proces waarbij beschadigde mitochondriën worden opgeruimd.

In dit nieuwe onderzoek, waarover de studie rapporteert, richtten de onderzoekers zich op een vorm van hartfalen waarbij het hart te stijf is om goed te vullen met bloed, de zogeheten hartfalen met behouden ejectiefractie (HFpEF). Dit type is moeilijk te behandelen en treft relatief veel oudere mensen. In diermodellen verbeterde urolithine A de mate waarin het hartweefsel kon ontspannen. Ook verminderde het littekenweefsel (fibrose) en abnormale vergroting van het hart.

Werkt het ook bij mensen?

Naast de diermodellen testten de onderzoekers de stof ook op gekweekt menselijk hartweefsel. Daarin verbeterde de ontspanning van het weefsel eveneens. Dat is een stap verder dan puur dieronderzoek, maar klinische trials bij mensen met HFpEF zijn nog niet uitgevoerd. De resultaten zijn voorlopig en mogen niet worden vertaald naar supplementgebruik zonder verder bewijs.

Wat weten we nog niet?

De exacte dosis, veiligheid en werkzaamheid bij mensen zijn onbekend. Bovendien produceert niet iedereen urolithine A uit voeding: het darmmicrobioom bepaalt voor een groot deel of je lichaam deze omzetting überhaupt kan maken. Suppletie met urolithine A wordt onderzocht, maar staat nog in vroege klinische fase. Het mechanisme via mitofagie biedt een biologisch plausibele verklaring, maar de sprong van lab naar klinische praktijk is groot. Voor een longevity-bril is de combinatie van mitochondriaal herstel en mogelijk cardioprotectief effect interessant, maar de hype loopt hier voor de wetenschap uit.

Lees het originele artikel