Eén eiwit maakt oude muizen sterker
Oudere muizen met meer van een specifiek eiwit waren sterker, hadden meer energie en gezondere botten. Dat terwijl hun leeftijdsgenoten zonder de behandeling achteruitgingen. Het eiwit lijkt chronische ontsteking af te remmen.
Chronische laaggradige ontsteking is een van de meest besproken mechanismen achter veroudering. Naarmate we ouder worden, produceert het immuunsysteem voortdurend kleine hoeveelheden ontstekingsstoffen. Die stapelen zich op en beschadigen op den duur spieren, botten en organen. Onderzoekers zoeken al jaren naar manieren om dat proces te remmen zonder de normale immuunrespons te verstoren.
Een team van wetenschappers identificeerde nu een eiwit dat precies op dat mechanisme lijkt in te grijpen. In de studie kregen oudere muizen verhoogde niveaus van dit eiwit. Vervolgens werden ze vergeleken met onbehandelde muizen van dezelfde leeftijd. De behandelde dieren presteerden beter op krachtmetingen, bewogen actiever en hadden minder botafbraak. De onderzoekers schrijven deze effecten toe aan een vermindering van chronische ontsteking (ook wel inflammaging genoemd) in de weefsels.
Wat dit eiwit precies doet
Het eiwit functioneert als een remmer van ontstekingssignalen in cellen. Bij normale veroudering neemt de activiteit van dit eiwit af, waardoor ontstekingsstoffen vrijer spel krijgen. Door de niveaus kunstmatig te verhogen, werd die rem als het ware hersteld. Spierweefsel bleef beter intact, en de botten verloren minder massa dan bij de controlegroep.
Belangrijk is dat de behandeling geen zichtbare bijwerkingen veroorzaakte bij de muizen. Het immuunsysteem bleef functioneren zoals het hoort. Dat is een cruciaal verschil met eerdere anti-ontstekingstherapieën, die vaak ook de normale afweer onderdrukten.
Van muis naar mens
De onderzoekers benadrukken dat dit voorlopig muizenonderzoek is. Of het eiwit dezelfde effecten heeft bij mensen, moet nog worden onderzocht. Maar de bevindingen geven wel richting aan toekomstig onderzoek naar therapieën die mensen langer zelfstandig en gezond houden. Niet door veroudering te stoppen, maar door een van de schadelijkste bijproducten ervan te verminderen.