Darmbacteriën verbeteren de kwaliteit van verouderde eicellen
De biologische klok tikt voor eicellen sneller dan voor de rest van het lichaam. Nu blijkt dat darmbacteriën daar iets aan kunnen doen, via een stofje dat ze aanmaken.
Vrouwen die op latere leeftijd zwanger willen worden, lopen vaker tegen verminderde eicelkwaliteit aan. De eicellen worden minder goed bevrucht en hebben meer kans op chromosoomfouten. Dat is een van de meest tastbare vormen van voortplantingsveroudering. Maar waardoor gaat die kwaliteit precies achteruit, en kan het worden tegengegaan?
Nieuw onderzoek, besproken door de onderzoekers via Fight Aging, laat zien dat glutaminezuur (een aminozuur dat darmbacteriën produceren) de kwaliteit van verouderde eicellen kan verbeteren. Het darmmicrobioom, de verzameling bacteriën in je darmen, verandert met de leeftijd. Oudere darmen produceren minder van bepaalde nuttige stoffen, waaronder glutaminezuur.
Een aminozuur als schakel
Glutaminezuur is een van de meest voorkomende aminozuren in het lichaam. Het speelt een rol in de energieproductie van cellen en in de bescherming tegen oxidatieve stress, waarbij schadelijke moleculen (vrije radicalen) cellen beschadigen. In verouderde eicellen is de energieproductie door de mitochondriën, de energiefabriekjes van de cel, sterk verminderd.
De onderzoekers ontdekten dat suppletie met glutaminezuur de mitochondriale functie in verouderde eicellen gedeeltelijk herstelde. De eicellen deelden zich beter, hadden minder chromosoomfouten en produceerden minder tekenen van oxidatieve schade. De effecten werden zowel gezien bij directe suppletie als bij een gemanipuleerd darmmicrobioom dat meer glutaminezuur aanmaakte.
Wat dit betekent voor de praktijk
De resultaten komen uit dieronderzoek. Of dezelfde effecten bij mensen optreden, is nog niet aangetoond. Maar het onderzoek voegt een concrete schakel toe aan de relatie tussen het darmmicrobioom en veroudering op celniveau.
Het idee dat je de gezondheid van eicellen kunt beïnvloeden via de darmen, en niet alleen via hormonale of genetische routes, is relatief nieuw. Het opent een richting voor interventies die het verouderingsproces van de voortplanting mogelijk kunnen vertragen.