Varkensnier blijft functioneel na bevriezing en transplantatie bij varkens

De techniek heet vitrificatie: het snel invriezen van weefsel op zo’n manier dat er geen ijskristallen ontstaan die cellen beschadigen. De uitdaging bij grote organen is dat zowel het invriezen als het opwarmen gelijkmatig en snel genoeg moeten verlopen. Tot nu toe lukte dat alleen bij kleine stukjes weefsel of bij nieren van knaagdieren.

Nanopartikels als warmtebron van binnenuit

Het team loste het opwarmprobleem op met een methode genaamd nanowarming (volumetrisch opwarmen via nanopartikels). De onderzoekers brachten voor het invriezen ijzeroxide-nanopartikels in het vaatstelsel van de nier aan. Bij blootstelling aan een wisselend elektromagnetisch veld warmen die nanopartikels snel op vanuit het binnenste van het orgaan, gelijkmatiger dan wanneer je warmte alleen van buiten toepast.

De nieren, die honderd keer groter waren dan eerder nanowarmed weefsels, werden bewaard bij -150 graden Celsius, tot wel een jaar lang. Na opwarming lieten ze vasculaire, metabole en uitscheidingsfunctie zien. Ze produceerden direct na transplantatie urine. De functie benaderde die van nieren die alleen via standaard koude opslag bewaard waren.

Een pad naar orgaanbanken

De methode vereist voorbereiding vóór het invriezen, wat inhoudt dat ze niet toegepast kan worden op organen die al eerder bewaard zijn zonder nanopartikels. Dat is een beperking. Toch zien de onderzoekers de resultaten als een belangrijke stap naar orgaanbanken waarbij organen maanden of jaren beschikbaar blijven. Dat zou wachtlijsten voor niertransplantaties drastisch kunnen veranderen. Of de techniek ook werkt bij menselijke nieren of andere organen moet nog onderzocht worden.

Lees het originele artikel

Zoektermen om zelf verder te zoeken: orgaanvitrificatie cryopreservatie transplantatie, nanowarming ijzeroxide nanopartikels weefsel, cryoprotectant grote organen bevriezing