Letwit in levercel drijft vetopstapeling aan

Centraal staat een eiwit genaamd PPARγ, een regulator van genen die vetceldifferentiatie (de omzetting van cellen naar vetopslacellen) en vetopslag aansturen. Het onderzoek, gepubliceerd in eLife, laat zien dat een ander eiwit genaamd SETD6 zich aan PPARγ hecht en het chemisch aanpast via methylering (het toevoegen van een methylgroep aan een specifieke plek). Die aanpassing is niet neutraal: ze zorgt er juist voor dat PPARγ op zijn beurt de aanmaak van SETD6 stimuleert.

Een zichzelf versterkende lus

Het resultaat is een positieve terugkoppelingslus: meer SETD6 leidt tot meer gemethyleerd PPARγ, wat meer SETD6 oplevert, enzovoort. Via RNA-sequencing, een methode waarmee onderzoekers kunnen meten welke genen actief zijn, zagen de onderzoekers dat beide eiwitten samen nodig zijn voor de volledige activatie van genen die vetopbouw regelen. In levercellen leidde dit tot de aanmaak van vetdruppels.

De onderzoekers werken met lever-afgeleide cellen in het laboratorium, niet met patiënten. De bevindingen zijn dus voorlopig. Toch zijn ze relevant voor een longevity-perspectief: de SETD6-PPARγ-as is een potentieel nieuw therapeutisch doelwit bij aandoeningen als metabool-geassocieerde vette leverziekte (MAFLD) en obesitas, aldus de auteurs.

Waarom dit relevant is voor veroudering

Vette lever is niet alleen een stofwisselingsziekte: het verhoogt het risico op levercirrose, leverkanker en hart- en vaatziekten. Die risico’s nemen toe met de leeftijd. Vetopstapeling in de lever is ook gelinkt aan insulineresistentie, een mechanisme dat veroudering op celniveau versnelt.

Als de SETD6-PPARγ-lus inderdaad zo’n sturende rol speelt, biedt het remmen ervan mogelijk een manier om vetopstapeling in de lever te vertragen. Klinische toepassingen zijn echter nog ver weg.

Lees het originele artikel