Kindervet stijgt niet: vetmeting corrigeert 42-jaar fout

Nieuw onderzoek zegt van niet. De onderzoekers maten niet alleen de BMI van kinderen, maar ook hun lichaamsvet via een nauwkeurigere methode. Wat bleek: de BMI stijgt inderdaad rond die leeftijd, maar het vetpercentage stijgt niet mee. Het extra gewicht komt van groeiende spieren en botmassa, niet van vetweefsel.

Een normale groeifase, geen alarmsignaal

De stijging in BMI rond het zesde jaar heet de ‘adipositas-rebound’ (het moment waarop de vetindex na een daling weer begint te stijgen). Die term suggereert dat lichaamsvet terugkeert. Maar als je lichaamsvet direct meet, zie je dat vetgewoonweg niet toenemen. De toename in gewicht past bij een normale groeispurt waarbij het lichaam zich voorbereidt op de puberteit.

Dat heeft grote gevolgen voor de preventieve kindergeneeskunde. Kinderen die als risicokind worden aangemerkt op basis van BMI-stijging, krijgen soms onnodige interventies. Ouders maken zich zorgen over iets wat biologisch normaal is. De onderzoekers stellen dat BMI alleen een te grof instrument is om vettoename bij kinderen te meten.

Wat betekent dit voor leefstijladviezen?

Voor een longevity-bril is dit interessant: de vroege levensjaren zijn een kritische periode voor lichaamssamenstelling (de verhouding tussen vet, spier en bot). Als we kinderen foutief labelen, kan dat het zelfbeeld en de gezondheidsperceptie voor de rest van hun leven beïnvloeden. De studie pleit voor betere meetmethoden in de jeugdgezondheidszorg, zodat beleid is gebaseerd op wat er werkelijk in het lichaam verandert.

De bevinding roept ook vragen op over hoe obesitaspreventie wordt ingericht. Als de grondslag van 42 jaar oud beleid onjuist blijkt, is herziening van richtlijnen nodig. Hoe snel dat zal gebeuren, is nog onduidelijk.

Lees het originele artikel