Exosomen verminderen littekenvorming na hartaanval
Na een hartaanval herstelt het hart zich slecht. Het beschadigde weefsel vormt littekenweefsel, wat de pompfunctie blijvend verzwakt. Nieuw onderzoek suggereert dat kleine blaasjes uit stamcellen dat proces kunnen afremmen.
Onderzoekers ontwikkelden een therapie op basis van extracellulaire vesikels, ook wel exosomen, kleine blaasjes die cellen uitscheiden. Deze werden gewonnen uit beenmergstamcellen en getest op muizen en varkens met een kunstmatig veroorzaakte hartaanval. Bij muizen bleef de pompfunctie van het hart (linker ventrikel ejectiefractie) beter behouden en nam de fibrose, het vormen van stijf littekenweefsel in het hart, af.
Varkens en een beeldvormende test
In een varkenmodel, dat qua hartgrootte dichter bij de mens ligt, werd de therapie via de kransslagader toegediend. Ook daar waren de resultaten beschermend voor het hart. Tegelijk ontwikkelden de onderzoekers een beeldvormende test om littekenactiviteit bij hartpatiënten te volgen in de tijd. Voorlopige observaties bij patiënten na een hartaanval suggereren dat de vorming van myofibroblasten, de cellen die het littekenweefsel aanmaken, tot twee maanden na de aanval aanhoudt.
Die bevinding is relevant: als het littekenproces zo lang actief blijft, is er een breed therapeutisch venster voor ingrepen.
Wat dit betekent voor ouder wordende harten
Hart- en vaatziekten zijn de belangrijkste doodsoorzaak bij ouderen. Naarmate we ouder worden, herstelt het hart zich minder goed van schade. Therapieën die littekenvorming beperken en de pompfunctie beschermen, zijn daarmee relevant voor de longevity-agenda. De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Cell Stem Cell, is voorlopig. De stap van dier naar klinische toepassing bij mensen blijft groot. Er zijn nog geen resultaten uit gerandomiseerde trials bij mensen.
Toch is de combinatie van een therapeutische aanpak én een bijbehorende diagnostische test een opvallende stap richting gepersonaliseerde hartbehandeling na een hartaanval.
Zoektermen: extracellulaire vesikels cardiale fibrose, myofibroblasten hartremodellering, mesenchymale stromacellen exosoomtherapie