Een eiwit dat cellen helpt overleven bij stress, blijkt ook actief betrokken bij de reactie op DNA-schade.
Eén letter anders in de code van een eiwit kan alles veranderen. Nieuw grootschalig onderzoek brengt in kaart hoe aminozuursubstituties de hoeveelheid eiwit in een cel beïnvloeden.
Cellen die onder stress staan, zetten de aanmaak van eiwitten tijdelijk stop. Dat klinkt als een nuttige reactie. Maar onderzoekers ontdekten dat chronische activatie van dit systeem veroudering juist versnelt.
We dachten dat ribosomen — de machines in elke cel die eiwitten bouwen — bij iedereen identiek werken.
Kunstmatige intelligentie die eiwitten bestudeert, maakt een cruciale fout: ze leert van data zonder te begrijpen hoe evolutie werkt.
Bacteriëncellen kunnen hun interne samenstelling drastisch aanpassen aan veranderende omstandigheden. Toch blijft er iets opmerkelijk stabiel.
In iedere cel van je lichaam worden voortdurend eiwitten geproduceerd — het basisproces van leven. Maar hoe die productie precies wordt geregeld, bleef lang onduidelijk.
Eiwitten zijn de machines van het leven — en het ontwerpen van nieuwe, kunstmatige eiwitten was decennialang een traag en duur ambacht. AI heeft dat in enkele jaren volledig omgegooid.
Eiwitbeperking leidt tot de omzetting van wit vetweefsel naar bruin vet — een metabolisch voordeliger vettype. Maar dat doet het lichaam niet rechtstreeks: het stuurt via de darmmicrobioom.