Dit eiwit houdt Alzheimer-ontsteking actief
Hersenen bij Alzheimer staan voortdurend in een staat van ontsteking. Maar waarom stopt die ontsteking niet vanzelf?
Normaal gesproken reageren hersencellen op een signaal van gevaar, pakken ze dat aan, en gaan de ontstekingsroutes daarna weer dicht. Bij Alzheimer gebeurt dat laatste niet goed. De ontsteking blijft actief en beschadigt geleidelijk de verbindingen tussen zenuwcellen. De vraag was: wat houdt de knop omgedraaid?
STING in de aan-stand
Het antwoord dat de onderzoekers vonden, draait om een eiwit genaamd STING. Dit eiwit speelt normaal een rol in het afweersysteem van cellen: het detecteert DNA op de verkeerde plek, zoals buiten de celkern, en geeft vervolgens een ontstekingssignaal. Dat is nuttig als er een virus is, maar schadelijk als het systeem niet meer uitzet.
Bij Alzheimer-hersenen bleek STING chemisch te zijn aangepast op een manier die het eiwit permanent in de actieve stand houdt. Die chemische aanpassing heet acetylering: er wordt een klein molecuul aan het eiwit gekoppeld dat de structuur verandert. Daardoor blijft het ontstekingssignaal continu uitgezonden, ook als er geen directe dreiging meer is.
Concrete aanknopingspunten voor behandeling
Dit is relevant omdat het een specifiek, aanpasbaar mechanisme aanwijst. Als onderzoekers een manier vinden om de acetylering van STING te blokkeren of ongedaan te maken, zou dat de chronische ontsteking kunnen remmen zonder het hele immuunsysteem van de hersenen plat te leggen. Dat is een belangrijke nuance: de hersenen hebben hun immuunsysteem ook nodig voor normale functies.
Het onderzoek is gepubliceerd en geeft wetenschappers een concreet doelwit. Klinische toepassingen zijn er nog niet, maar STING-remmers worden al onderzocht voor andere aandoeningen. Die kennis kan versneld worden ingezet voor Alzheimer-onderzoek.